Vollenhove – Ossenzijl (20,5 km)

Vrijdag 12 juni 2020: Vollenhove – Ossenzijl (20,5 km)

Het was weer even geleden dat we een etappe van het Zuiderzeepad gelopen hadden. Het was een mooie warme dag voor deze etappe, vrij zonnig en 26 graden. Aangezien we vanwege de corona crisis nog niet met het openbaar vervoer wilden hebben we voor deze etappe gebruik gemaakt van onze fietsen.

We zijn in de ochtend eerst met de auto naar het eindpunt van onze etappe in Ossenzijl gereden. In het centrum was een mooi klein parkeerplaatsje, waar we de fietsen aan een lantaarnpaal vastgebonden hebben. Daarna zijn we met de auto doorgereden naar het beginpunt in Vollenhove. Om half elf begonnen we met de wandeling.

We liepen meteen Vollenhove uit. Meteen na de brug ging de route over een mooi asfalt fietspad langs het water op. Het was hier erg stil en we hadden weidse uitzichten over Flevoland. Onderweg hebben we nog even op een bankje gezeten om van de watervlakten te genieten. Na vijf kilometer lopen bereikten we het oude schilderachtige stadje Blokzijl. Bij de haven waren een aantal zitbankjes, kortom een uitgelezen plek voor onze eerste vroege lunchpauze.

Onder het genot van een paar boterhammen en de mooie uitzichten over de haven en de oude gevels achter de haven kwamen we weer bij voor het volgende deel van de etappe. Eerst liepen we een stukje over een dijk tot het gehucht Baarlo. Daarna volgde er lange rechte wegen tot het gehucht Nederland. Hier kwamen we langs een aantal oude huizen. Vroeger was dit de woonplaats voor de turfstekers in de Weerribben.

Na dit gehucht ging het Zuiderzeepad verder over een breed graspad. Links zagen we het nationale park de Weerribben en rechts een aantal weilanden. Het was een mooi pad waar we konden genieten van de mooie uitzichten over het nationale park en ook de vogelgeluiden die hier volop aanwezig waren. Een heel stukje verder kwamen we op een stille weg langs een aantal schitterende huizen die aan een vaart lagen. Hier was het tijd voor de tweede lunchpauze.

We vervolgden onze weg over een smal fietspad naar Kalenberg. We kwamen hier steeds meer fietsers tegen. De lokale bevolking had hier eenrichtingsverkeer voor fietsen ingesteld, omdat je onmogelijk anderhalve meter afstand kon houden als je elkaar tegenkwam. Als wandelaar moesten we zeer regelmatig in de berm gaan staan om zo fietsers op anderhalve meter te laten passeren.

In het centrum van Kalenberg zagen we een paar lokale bewoners die de fietsers er op wezen dat ze toch echt de eenrichtingstekens moesten volgen en dat betekende voor velen toch een aantal kilometers omrijden. Wij zagen dat we ook niet met de fietsen via de geplande route terug konden naar de auto. We besloten daarom een andere maar helaas wat mindere toeristische route te zullen volgen voor de terugweg met de fietsen.

Na het centrum van Kalenberg liepen we nog meer dan vier kilometer langs het fietspad. Het was hier schitterend wonen. Sommige plekjes waren echt idyllisch. Wel was de bereikbaarheid lastig, want heel veel woningen konden slechts per boot en/of fiets bereikt worden. Aan het einde van dit smalle fietspad bereikten we Ossenzijl, het eindpunt van onze etappe. Daarna zijn we met onze fietsen teruggefietst naar de auto. Dat was nog zo’n negentien kilometer fietsen.