Ossenzijl – Delfstrahuizen (22,5 km)

Woensdag 29 juli 2020: Ossenzijl – Delfstrahuizen (22,5 km)

Op een prima koele wandeldag met vrij veel wolken en af en toe een beetje zon hebben we deze etappe gelopen. We zijn in de ochtend eerst naar Delfstrahuizen gereden. Daar hebben we de auto op een behoorlijk grote parkeerplaats neergezet.
We zijn vanuit Delfstrahuizen met de fiets naar Ossenzijl gereden. Dat was niet al te ver en er was gelukkig weinig verkeer. Daarbij hadden we de wind meest in de rug. In Ossenzijl hebben we de fietsen met kettingsloten aan een lantaarnpaal vastgezet.

Vanuit de parkeerplaats kwamen we meteen langs een mooi beeld. We verlieten Ossenzijl al snel. De eerste kilometers gingen over een weg met wel wat verkeer. Toen bereikten we een prachtig schelpenpaadje. Bij een kleine begraafplaats met een klokkenstel ervoor stond een mooi bankje voor onze eerste lunchpauze.

Na onze lunchpauze ging het schelpenpad eerst door privé terrein met een mooie natuurtuin. Even verder kwamen we bij een vogelhut. Vanuit de vogelhut waren er niet veel vogels te bekennen. Maar wat met name Anja zeer interesseerde waren alle schilderingen en beschrijvingen van niet bestaande vogels. De maker was in ieder geval een grote fantast.

We vervolgden onze weg weer. Bij Munnekeburen gingen we dieper het waterrijke gebied in. Het was hier prachtig lopen over een mooi schelpenpaadje langs de vele plassen en natte veengebieden. Toch kwamen we hier nog een heel aantal huizen tegen van mensen die blijkbaar graag hier wilden wonen ondanks dat je er vaak met de auto niet dicht bij kon komen.

Enkele kilometers verder kwamen we weer aan de rand van het waterrijke gebied. Hier liepen we eerst over een schelpenpaadje langs een vaart op. Er waren hier heel wat fietsers. Een stukje verder op staken we de vaart over en ging de route verder over een prima te belopen graspad. Dit graspad ging eerst bijna kaarsrecht langs een vaart op. We zagen de vaart helaas niet omdat we aan de andere kant van de dijk liepen.

Bij de Tjonger aangekomen boog het graspad af in noordoostelijk richting. Het was hier behoorlijk bochtig. Het was een prachtig stuk om te lopen met mooie meertjes met soms prachtige bloeiende waterplanten. Tegen het einde van dit gebied kwamen we eindelijk weer eens langs een bankje om te rusten en nog wat te eten.

Na deze rustpauze vervolgden we onze weg richting een pontje. Dit was zelfbediening met een lier. Helaas was het pontje aan de overkant, dus moesten we er eerst voor zorgen dat het aan onze kant kwam en daarna moesten we met het pontje naar de overkant. Gijs kreeg het warm van de krachtinspanning terwijl Anja het toch wel wat koud kreeg omdat het allemaal wel een tijdje duurde.

Aan de overkant aangekomen gingen we langs de andere kant van de Tjonger weer terug. We liepen hier over een asfaltweg door de polder. Wat was dat een verschil met de route aan de overkant van de Tjonger. De laatste paar kilometer naar Delfstrahuizen gingen we weer langs de vaart op, nu op een gravelpaadje. We zagen hier een paar zeilboten die al laverend tegen de wind in probeerden te komen, maar dat ging niet al te snel over een vrij smalle vaart.

Bij de auto aangekomen zijn we eerst naar Ossenzijl gereden. Daar hebben we onze fietsen weer op de drager van de auto gezet. Vervolgens zijn we naar huis gereden. Dit was zeker een van de mooiere etappes van het Zuiderzeepad.