Blaricum – Spakenburg (20,5 km)

Donderdag 17 oktober 2019: Blaricum – Spakenburg (20,5 km)

Inmiddels waren we weer een week thuis van onze pelgrimstocht naar Santiago. Eindelijk weer eens een dag met mooi weer, 16 graden plus zon en wolken. Kortom het was weer tijd om een langere wandeling te maken. We vertrokken na de spits, zodat het een stuk rustiger was op de weg. We hebben onze auto in Spakenburg geparkeerd en zijn daarna met het openbaar vervoer naar Blaricum gereisd. Dat was een behoorlijk omslachtige reis van meer dan een uur, maar dat moet je er soms voor over hebben om alle etappes van een lange afstandswandelpad te lopen.

Rond half twaalf maakten we een start met onze etappe. We liepen eerst door de schilderachtige wijken van Blaricum. Die werden extra opgefleurd door de herfstkleuren. Aan het einde van Blaricum kwamen we langs een aantal zeer luxe grote villa’s, alvorens we even door de landerijen en een bosje gingen. We schampten nog even de villawijk van Laren. Daarna kwamen we al snel Eemnes binnen. We gingen onder de autoweg door via een fietspad. Daarna was er nog een lange, niet interessante weg door Eemnes. We liepen nog even langs de oude kerk alvorens we de Wakkerendijk bereikten.

Eindelijk waren hier een aantal bankjes en picknicktafels. Het was de hoogste tijd voor onze lunch. Na de lunch gingen we over het fietspad de polder in. We hoefden geen gebruik te maken van de trekpont. Bij de Eem aangekomen bogen we af naar het zuiden. Hier was een flinke wegomlegging. In plaats van over een grasdijkje te lopen moest we een ommetjes maken via een asfaltweg.

We kwamen door Eembrugge. Nadat wij de brug over was kwamen we langs een bankje. Dat was de hoogste tijd voor nog wat extra’s te eten. Al gauw verlieten we de gebaande wegen. We kwamen over een graspad met nogal hoog gras, oneffen en veel onkruid, zoals brandnetels en distels. Na een kleine kilometer kwamen we weer op de verharde weg. Nog een kilometer verder gingen we opnieuw over graspaden. Die waren nu iets beter, maar vooral aan het begin waren er talrijke overstapjes die we moesten nemen.

Een paar kilometer verder bereikten we Eemdijk. Het was tijd voor een rustpauze en een kop thee. Na deze tussenstop begonnen we aan de laatste 5 kilometers. Eerst liepen we nog langs vele huizen. Een paar kilometer verder werd het veel stiller. Er was nog wel een enkele auto, maar geen woningen meer. Hier werden we even om de tuin geleid. Het Grebbelinie pad wees op een dijkpad langs het water. Dat leek ons wel wat, maar helaas liep deze enkele honderden meters verder dood. Dus maar weer een stukje terug. Dan moesten we maar de asfaltweg nemen. Dat bleek later ook de juiste weg te zijn. Deze leidde rechtstreeks naar Spakenburg. Rond zes uur kwamen we in Spakenburg aan.