Genemuiden – Vollenhove (16 km)

Woensdag 6 november 2019: Genemuiden – Vollenhove (16 km)

Dit was de mooiste dag in deze nogal wisselvallige week. Het was op een paar druppels na droog, behoorlijk wat zon, niet al te veel wind en zo’n 10 graden. We vertrokken aan het einde van de spits. De autorit naar Vollenhove verliep vlot en de busrit was kort.

Vanaf de bushalte aan de provinciale weg was het nog zo’n 500 meter lopen tot de pont naar Genemuiden. Hier kwamen we weer op het Zuiderzeepad. De route liep over de grasdijk langs het Zwarte Water. Aan de overkant zagen we Genemuiden liggen. Na een paar kilometer lopen kwamen we weer bij de provinciale weg. Hier moesten we ruim een kilometer over het fietspad lopen. Daarna liepen we weer even over de dijk tot De Krieger.

Bij De Krieger verlieten we het Zwarte Water. Wat volgde was een weg langs vrij veel huizen en af en toe een auto totdat we Sint Jans Klooster bereikten. Dit was het minst interessante stuk van de etappe. Halverwege was een picknickbank waar we even hebben gezeten om wat te eten.

Na Sint Jans Klooster volgde het mooiste deel van de etappe. Eerst liepen we langs een boomrijke laan met mooie herfstkleuren. Daarna kwamen we door het landgoed Oldenhof. Het huis Oldenhof lag er mooi bij. Aan het einde van dit landgoed werd er gewerkt. We moesten hier even door de berm om alle obstakels te omzeilen. Een van de werkers vertelde ons dat het mooiste deel van de etappe nog zou moeten komen.

Nadat we het landgoed weer achter ons gelaten hadden en de provinciale weg overgestoken waren kwamen op een fietspad over een dijk. We hadden hier inderdaad een mooi uitzicht over het Kadoelermeer en het was hier erg rustig. Na zo’n kleine vier kilometer lopen langs dit meer bereikten we Vollenhove. We kwamen langs de haven en zagen nog een mooi bruggetje en daarachter een standbeeld met een verhaal over een aantal mannen die in de negentiende eeuw lang op een ijsschots hadden doorgebracht en waarvan uiteindelijk maar een man dit barre avontuur had overleefd. Vanaf dit punt waren we weer zo bij de auto.