Medemblik – Den Oever (22 km)

Zondag 28 oktober 2018: Medemblik – Den Oever (22 km)

Na een prima nachtrust en een extra lange nacht vanwege de overgang van zomer naar wintertijd wachtte ons een prima verzorgd ontbijt. Deze werd echt klokslag om acht uur op onze kamer gebracht. We hadden heerlijke warme broodjes, verse sinaasappelsap, koffie, fruit, eitje en allerlei soorten beleg. Nadat we verzadigd waren en de boel ingepakt hadden waren we klaar voor vertrek. Eerst nog even afrekenen en afscheid nemen van onze gastheer en dan ongeveer één kilometer terug naar de route. Het was helder en zonnig maar heel fris, slechts enkele graden boven nul met een stevige noordoosten wind. Dit was onze laatste etappe van een tocht van vier dagen vanaf Hoorn naar Den Oever. Deze etappe vonden we nogal saai.

We hadden ons goed warm aangekleed, inclusief thermokleding en handschoenen. Maar nadat we op de dijk kwamen en de koude noordooster goed begonnen te voelen hebben we daarover ook nog eens onze regenjassen aangedaan en de capuchon opgezet om zo warm te blijven. Bij een groot gemaal, genaamd Lely, gingen we de grasdijk op. Deze was voor vele kilometers kaarsrecht, met aan de ene kant de polder en aan de andere kant het IJsselmeer, waar de golven tegen de dijk aan beukten. De watervogels gingen door de golven op en neer.

Eerst was het graspad nog heel effen, maar verderop werd het toch behoorlijk oneffen met soms wat langer gras. Na een kilometer of vier werden we van de dijk afgeleid naar de weg die ongeveer honderd meter vanaf de dijk lag. Particulieren wilden hier niet dat we over de dijk zouden lopen. We vonden dit niet zo erg, want de weg liep een stuk gemakkelijker en het was minder koud. Ruim een kilometer verder stonden er weer rood witte tekens naar omhoog. We gingen hier de dijk weer op, maar honderd meter verder bleek dat je hier toch echt niet door kon lopen, dus toch maar weer terug naar de weg.

Een paar kilometer werd je opnieuw weer naar boven op de dijk verwezen. Wij volgden dit en liepen daarna weer meer dan twee kilometer op een toch wel vrij ruwe grasdijk. Het is leuk om langs het water te lopen, maar dit was toch echt wel saai. Bij de Nieuwe Haven hebben we even in het gras in de beschutting van de dijk gezeten voor onze lunch. Dat was een lekker plekje uit de wind en in de stralende zon. Na onze lunch gingen we verder. Toen we hier opnieuw de dijk opgestuurd werden hebben we besloten om hier niet weer op te gaan, want het was erg koud, het gras lang en het pad oneffen. In plaats hiervan liepen we over de weg naar het Dijkgatbos

Nu volgde er een heel stuk bos met af en toe een open stuk. Het was aangenaam om uit de wind te kunnen lopen. Op een gegeven moment hebben we in opvolging van de route wijziging op het Wandelnet tussen wandelknooppunt 26 en 25 even binnendoor gelopen, alhoewel er terplekke geen enkele aanwijzing hiervoor was. Even later moesten we een grasveld oversteken. De vermoeidheid was bij Anja toegeslagen waarschijnlijk vanwege het ruwe pad over de dijk en de kou. Maar er was hier geen goede plek om te zitten. We moesten hier op een zeer fraai plekje een stroompje oversteken via stapstenen. Even verder was er een bankje, helaas wel in de wind, maar toch maar even hier stoppen om nog wat te eten.

Daarna meteen verder het bos weer in over prima bewandelbare paden. We kwamen hier heel wat andere wandelaars tegen. Aan het einde van het bos bereikten we weer de dijk. Hier hebben we weer even in de luwte achter de dijk in de zon gezeten. Daarna volgden de laatste paar kilometers naar Den Oever. Vanaf ons eindpunt was het nog ruim 500 meter lopen naar het busstation, waar we niet lang hoefden te wachten voor de bus naar het station van Hoorn, waar we onze auto geparkeerd hadden.