Terschuur – Amersfoort (23,5 km)

vorigevolgende

Maandag 17 april 2017: Terschuur – Amersfoort (23,5 km)

We hebben deze etappe in omgekeerde richting van Amersfoort naar Terschuur gelopen. Op een frisse tweede paasdag met fraaie Hollandse wolkenluchten en op een paar druppels na droog hebben we deze etappe gelopen. De natuur was inmiddels in volle lentetooi gehuld, dus was het echt genieten.

Tegen negen uur in de ochtend vertrokken we thuis met de auto naar Terschuur. Daar konden we de auto prima in een woonwijk parkeren. Vanaf dit punt was het zo’n half uurtje met de bus naar Amersfoort station. Aangezien Anja afgelopen nacht niet al te goed geslapen had hebben we eerst bij de stationskiosk een beker koffie gedronken voordat we met de etappe begonnen. Daar zaten we valk bij een mooi raam mozaïek ter herinnering aan 175 spoor Nederland.

Na onze koffie begonnen we met de etappe en liepen we vanaf het station richting het centrum. Het pad liep door de mooie oude straatjes in de binnenstad. Vroeger hebben we een aantal jaren in Soest gewoond en daarom ook een aantal keren in Amersfoort gewinkeld, maar in deze mooie straatjes waren we nog nooit geweest.

Al snel verlieten we het centrum weer en vanaf dat punt kwamen we al snel in het Randenbroek park. We liepen hier door een uniek stukje groen in Amersfoort over een afstand van wel bijna twee kilometer. Het ging een heel stuk langs een mooie ietwat kronkelige vaart. Onderweg kwamen we nog een grote groep mensen tegen die in het park op een ludieke manier een verjaardag vierden. Op een gegeven moment kwamen we in de een nieuwe woningwijk die bijna klaar was. Daar raakten we even de weg kwijt. Iets verder bereikten we het Valleikanaal en wisten we dat we weer op de juiste route zaten.

We liepen een stuk langs het Valleikanaal Amersfoort uit, onder de snelweg door en daarna een stukje door een beschermd natuurgebied. Tot op dit punt was het erg druk met andere wandelaars. Bij de weg van Leusden naar Stoutenberg verlieten we het Valleikanaal en kwamen we al snel bij de Engweg, waar we een bordje eigen weg zagen met verboden toegang artikel 461. Toch ging het Marskramerpad langs deze weg, dus blijkbaar mocht je er als wandelaar toch wel in. Nadat we dit pad uitgelopen hadden kwamen we al snel bij kasteel Stoutenberg. We hoopten daar een bankje te vinden voor onze lunch, maar ons geduld werd nog even op de proef gesteld. Maar aan de oostkant van het bosgebiedje van kasteel Stoutenberg stond een bankje heerlijk beschut en in de zon. Dat was een perfecte plek voor onze lunch.

Na onze lunch bereikten we na een klein stukje lopen de Barneveldse Beek. Die doet bij Gijs het hart sneller kloppen om dat die een stuk stroom opwaarts loopt langs de plaats waar Gijs opgegroeid is. Inmiddels was Anja goed wakker geworden en ging daarom het wandeltempo wat omhoog. Een kilometer of vijf verder op bereikten we Achterveld, tijd voor een theepauze.

In Achterveld ging de route eerst nog een stukje in zuidelijke richting, om daarna in oostelijke richting verder te gaan over een graspad langs een heel kronkelig stroompje. Daarna liepen we een stuk over een fietspad langs een vrij drukke weg. Na dit gedeelte liepen we een heel stuk over een kaarsrechte laan met bomen aan beide zijden van de weg. We bereikten nu het Paradijs, een natuurgebied niet ver van Barneveld. Dit was inderdaad een mooi stukje van de etappe. Opnieuw hadden we geluk, een mooi plekje om te zitten op twee boomstammetjes in de zon om het tweede deel van onze lunch te gebruiken.

Nadat de inwendige mens weer op krachten was liepen we weer verder door Het Paradijs, eerst bos, waterstroompjes, bruggetjes. Daarna een schitterend nat heidegebied met enkele kleine plassen. Het was hier heel druk met mensen. Toen we dit natuurgebied verlieten moesten we nog enkele kilometers door een veel minder mooi gebied naar het eindpunt van de etappe gelopen, waarna we met de auto weer naar huis zijn gereden. Over het geheel genomen was dit toch best wel een afwisselende mooie etappe.

vorigevolgende