Klarenbeek – Beekbergen (10 km)

vorigevolgende

Zondag 24 december 2017: Klarenbeek – Beekbergen (10 km)

Voordat we twee dagen kerst gaan vieren wilden we er nog even op uit. Ook al was het een grijze dag met aan het begin nog wat motregen, toch was het lekker om er even uit te zijn. We wilden eerst vanaf Wilp naar Beekbergen lopen. We reden daarom om al voor negen uur naar station Twello om vanaf daar de bus naar Wilp te nemen. Het bleek dat dit echter een buurtbus was die we hadden moeten bestellen. We hebben ons toen even afgevraagd wat we nu zouden doen. We besloten daarom om de etappe in te korten en vanaf Klarenbeek naar Beekbergen te lopen. Dat zou geen probleem zijn om dat er bij Klarenbeek een treinstation was. Onderweg naar Beekbergen besloten we niet met het openbaar vervoer terug te gaan, maar weer terug te wandelen, zodat we uiteindelijk toch nog ruim 20 km gewandeld hadden.

Tegen half tien waren we in Klarenbeek en begonnen we met de etappe naar Beekbergen. We gingen meteen het bos in. We voelden ons even helemaal kind toen we het kabouterbos ingingen, met allemaal leuke voorstellingen voor kleine kinderen. Na zo’n 300 meter lopen waren we op het Marskramerpad. Tot aan Klarenbeek liepen we door het bos. Daar kwamen we het dorp binnen bij een grote kerk met een toepasselijk naam, het Boshuis. Aan de andere kant van het pat was een groot landgoed met een lange oprijlaan.

Vanaf hier vervolgden we onze weg langs de rand van Klarenbeek, met twee kleine kernen. Tussen deze kernen in kwamen we langs een sportveld. We moesten even door de tweede kern van Klarenbeek heen. Nadat we de provinciale weg waren overgestoken kwamen we op een rustig weggetje. Maar omdat het hier open was, we een strakke winde tegen hadden en het motregende, was het hier niet al te aangenaam. Even verder bereikten we een verhard fietspad, wat langs de Beekbergse beek liep. Gelukkig was het hier weer meer beschut vanwege de bomen.

Een paar kilometer verderop kwamen we bij het Apeldoorns kanaal en gingen we onder de A50 door. Even verder op bereikten we het gehucht Oosterhuizen. Vanaf dit dorp werd het weer opener en moesten we opnieuw enkele kilometers de wind en de motregen trotseren. We kwamen onderweg nog heel wat mountainbikers tegen. Net voor Beekbergen bereikten we weer een gebied met meer bomen en werd het daardoor weer aangenamer, een aangename plek om onze boterhammen te eten.

Bij Beekbergen liepen we even voor twaalf uur bij het eindpunt langs een huis met een heel toepasselijk naam: “That is it”. Maar aan de overkant van de weg hing een spandoek wat ons meteen waarschuwde: “Shit it is”, want we zouden weer teruglopen naar de auto. Maar voordat we dat deden gingen we eerst naar het centrum van Beekbergen om daar even warm binnen te zitten in een cafetaria voor een warme bak koffie. Na deze koffie zijn we weer teruggelopen naar Klarenbeek, waar we om kwart voor drie aankwamen.

vorigevolgende