Rijssen – Okkenbroek (21,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 14 april 2018: Rijssen – Okkenbroek (21,5 km)

We hebben deze etappe in omgekeerde richting van Okkenbroek naar Rijssen gelopen. Dit vanwege het feit dat we de auto niet bij ons etappe punt in Okkenbroek konden parkeren. Ook wilden we vanwege het onregelmatige openbaar vervoer wilden we voor de aanvang van onze wandeling de openbaar vervoer reis al achter de rug hebben. Want de bus vanuit Deventer naar Okkenbroek gaat slechts eenmaal per 70 minuten (en op zondag helemaal niet).

We vertrokken al om kwart over acht vanaf huis naar Station Rijssen. Daar was een ruime gratis parkeerplaats. Van daar gingen we met de trein terug naar Deventer. We hadden hier twintig minuten overstaptijd. We kochten hier koffie bij de AH to go. Wij waren de enige passagiers in de bus naar Okkenbroek. We werden door de buschauffeur netjes bij ons aanvangspunt van de etappe afgezet, 100 meter voor de halte Vlessendijk.

De lente hing duidelijk in de lucht. De eerste bomen en struiken bloeiden, de eerste blaadjes kwamen aan de bomen. Vaak hing er onderweg in het bos een groene waas. Dat gaf ons een duidelijk gevoel van voorjaars geluk. Het was deze dag nogal somber en bewolkt, maar gelukkig droog. Pas tegen het einde van de middag begon het op te klaren.

De eerste kilometers ging over stille verharde wegen met verspreide woningen en boerderijen. Onderweg kwamen we langs een huis waar een gepensioneerde man in zijn tuin bezig was. We spraken hem er op aan dat het er mooi uitzag met de bloeiende struiken. Daarop volgde een heel verhaal.

Na ruim vier kilometer bereikten we het bos. Daar zagen we de allereerste beukenblaadjes die uitkwamen. Dit was heerlijk voor onze voeten om nu een behoorlijk stuk onverhard te mogen lopen. Na weer een stukje open terrein bereikten we de voet van de Holterberg. Het ging hier geleidelijk aan omhoog en al snel kwamen we door een prachtig heidegebied. We passeerden een bankje met een prachtig uitzicht over de heide, dus stopten we hier voor het eerste deel van onze lunch. Het bankje was laag, ideaal om onze voeten even te laten rusten.

Na de lunch ging het nog even verder door de heide en daarna door het bos. We kwamen langs een hele rij paaltjes met kleine panelen die een aantal feiten vanuit de geschiedenis in de periode van 1900 naar 1940 vertelden, een paal voor ieder jaar. We hebben er enkele gelezen. Aan het einde hiervan waren we bij het museum Holterberg. Daar zijn we niet in geweest. Wat verder kwamen we langs een grote Canadese oorlogsbegraafplaats. Het was een mooie indrukwekkende begraafplaats. Dan besef je weer hoe erg een oorlog is waar vele jonge mannen in de kracht van hun leven de dood vinden.

Hierop volgde nog een aantal kilometers door het bos over lange rechte paden, eerst nog licht glooiend en later vlakker. Toen we het open veld bereikten zagen we Rijssen al in de verte liggen. We wisten dat we er nog in een bocht omheen moesten lopen voordat we het eindpunt van de etappe zouden bereiken. Na weer een paar kilometer door het open gebied gelopen te hebben kwamen we eindelijk weer eens langs een bankje, tijd voor het tweede deel van onze lunch.

Na onze lunch liepen we door het Zunasche Heide gebied, een mooi waterrijk gebied met krijsende watervogels. Daarna volgde weer een stukje door de landerijen. Nadat we de N347 gekruist waren liepen we even over enkele smalle paadjes langs houtwallen. We bereikten weer een boerderij en moesten even kijken hoe we die moesten passeren. Eerst eventjes links, dan door het gras en achter de schuren over het erf en daarna een smal graspaadje richting de Regge. Daar even gerust op een bankje heerlijk in de zon, want die was net doorgekomen.

Even verder aan de andere kant van de Regge liepen we een stuk door een hobbelig grasland langs de Regge op. Na een stukje fietspad gingen we bij een boerencamping de Regge weer over en liepen daarna weer een stukje aan de westelijk kant van de Regge. Niet veel verder moesten we alweer naar de overkant van de Regge. nu via een pontje dat je zelf kon bedienen. Het ging heel langzaam en was redelijk zwaar. Midden op het riviertje was een prachtig uitzicht over het water. Na de overtocht was het niet ver meer naar het eindpunt van de etappe. Daarna volgde nog bijna twee kilometer over een niet interessante weg naar het station. Daar bereikten we de auto weer na een mooie afwisselende etappe.

vorigevolgende