Breukelen – Zevenhoven (20,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 9 juni 2018: Breukelen – Zevenhoven (20,5 km)

Op een prachtige zomerse dag, vrij zonnig en iets onder de 25 graden hebben we gekozen deze etappe te lopen. Dat bleek een prima keuze. In de winter zou het langs deze route heel kaal zijn, maar nu was het echt genieten van de uitbundige natuur. We waren de afgelopen week druk geweest, dus besloten we niet al te vroeg te vertrekken. We besloten deze etappe in omgekeerde richting van Zevenhoven naar Breukelen te lopen.

We zijn eerst met de auto naar het station van Breukelen gereden. Daar is heel veel ruimte om te parkeren op het PenR terrein. Van hier zijn we met de bus via Uithoorn naar Zevenhoven gereisd. Dat was een lange busreis van een uur met een behoorlijke omweg. We hadden een krappe overstap tijd in Uithoorn van slechts 1 minuut. Wat we niet beseft hadden is dat we met twee verschillende busmaatschappijen te maken hadden. Die hielden duidelijk geen rekening met elkaar. We zeiden bij de chauffeur dat we in Uithoorn moesten overstappen. Maar hij zei dat ze geen contact hadden met de andere maatschappij. En het leek er wel op dat de chauffeur expres drie minuten te laat vertrok vanaf Breukelen (er was geen enkele reden toe om te laat te vertrekken). Uiteindelijk kwamen we een paar minuten te laat aan in Uithoorn. De andere bus reed net weg, maar gelukkig konden we er nog naar toe rennen en de bus nog even laten stoppen, anders hadden we namelijk een heel uur moeten wachten. Als je andersom met de bus reist van Zevenhoven naar Breukelen, dan is er een overstaptijd van een kleine tien minuten, wellicht ter overweging.

In Zevenhoven hebben we ons eerst ingesmeerd tegen de zonnebrand. Het was inmiddels bijna twaalf uur voordat we met onze etappe begonnen. We verlieten Zevenhoven langs een stil weggetje. Er waren aan de rand van het dorp meteen enkele mooie plekjes. Gijs z’n oog viel meteen op een mooie vijver met een pikant beeldje ernaast. Iets verder zagen we de eerste mooie bloeiende waterlelies en dotterbloemen. Er volgden er nog vele. We kwamen langs een mooie picknickbank voor onze eerste lunchpauze. Daarna liepen we verder richting Noorden.

Bij Noorden bogen we af naar het noorden, hoe toepasselijk. Een kilometer verder verlieten we de verharde weg een graspad in richting een plas. We hadden hier mooi uitzicht over het water met watervogels. Op het graspad tippelde een fazant enkele meters voor ons uit, wat natuurlijk een mooie verrassing was. Iets verder kwamen we weer op de verharde weg. We gingen dwars door het bungalowpark Zomerlust. Vele bungalows lagen echt op idyllische plekken met prachtige tuinen met terrassen aan het water.

Na het bungalowpark liepen we verder langs het water. Eerst nog een asfaltweg, wat later overging in een asfaltfietspad. De koeien liepen hier los op het fietspad. We moesten uitkijken waar we onze voeten neerzetten. Op een gegeven moment ging het pad over in een graspad, nog steeds langs het water. We liepen om een huis met een mooie grote tuin heen, die alleen per boot te bereiken was. Het pad werd weer verhard. Net voor een molen was een mooi bankje waar we onze tweede lunchpauze hielden.

Na deze pauze volgde er nog een kilometer langs dit water totdat we bij Woerdense Verlaat kwamen. Nu volgde er een totaal oninteressant stuk over een fietspad langs een N-weg met behoorlijk wat auto’s. Na de kruising met de N212 werd het weer rustiger. We liepen nog anderhalve kilometer over een asfaltweg. Daarna volgde er een paar kilometer over een graspad langs het water op. Het gras stond hier heel hoog. Gelukkig was het gras op het pad niet zo hoog vanwege de wandelaars die hier steeds overheen lopen. Na deze twee kilometer bereikten we een pondje. Alhoewel er op de kaart een boot stond met rookpluim, moesten we deze toch echt zelf bedienen. Aangezien het nog redelijk warm was kwam de stoom er bijna letterlijk vanaf.

Aan de overkant aangekomen volgde er een zeer smal verhard paadje tussen het gras langs een volgende vaart naar Portengense Brug. Vanaf hier was het nog ruim twee kilometer lopen naar het eindpunt over een asfaltfietspad. We kwamen er rond zes uur aan.

vorigevolgende