Bad Bentheim – Oldenzaal (25,5 km)

volgende

Maandag 21 mei 2018: Bad Bentheim – Oldenzaal (25,5 km)

Het moest er toch een keer van komen, de langste etappe van het Marskramerpad. We besloten deze te lopen op een prachtige zonnige tweede pinksterdag met een temperatuur van zo’n 25 graden. Inmiddels waren we weer aardig getraind door de vele wandelingen van de laatste tijd. De afstand was 25,5 km plus nog een extra kilometer vanaf het station Bad Bentheim naar het kasteel van Bad Bentheim, maar dat was geen probleem.

We waren al vroeg in de ochtend vertrokken naar Oldenzaal. Daar parkeerden we de auto bij het station op de P+R parkeerplaats. We zijn we met de trein naar Bad Bentheim gereisd. Daar waren we iets voor negen uur in de ochtend. We liepen eerst door de plaats en door het park naar het kasteel. Dat was wel even wat omhoog, maar geen enkel probleem. Bij de ingang van het kasteel was het begin van het Marskramerpad. We konden daar geen bordje ontdekken wat dat aangaf.

We liepen vanaf het kasteel naar beneden langs het standbeeld van Bismarck. Daar namen we een straatje door het centrum. Het straatje was geplaveid met kasseien, dus niet echt lekker lopen. Na ruim een kilometer volgde er een pad door het bos en daarna weer een verharde weg richting Gildehaus. In Gildehaus ging het weer wat omhoog, zodat we een goed uitzicht hadden over de omgeving. Bij de mooie molen van Gildehaus was het een drukte van belang, eten, drinken, oude ambachten en veel mensen.

Na Gildehaus liep het overgrote deel van de route langs paden voor fietsen, vaak verhard. Aangezien het tweede pinksterdag was het heel erg druk met fietsers. We zouden daarom andere wandelaars niet aanraden om deze etappe op tweede pinksterdag te lopen. Vanaf Gildehaus liepen we eerst voornamelijk door open gebied met af en toe een klein bosje.

Bij de ingang van het bos “Forst Bentheim” zagen we eindelijk een vrij bankje voor de lunch. Dat was in de schaduw, wat wel lekker was. Hier was voor de fietsers een ietwat onduidelijk kruispunt, waarop het niet meteen duidelijk was welk pad de fietsers moesten kiezen. Dat was best interessant om te zien, met name wanneer de wederhelften een verschillende mening hadden welk pad te nemen. Na onze lunchpauze volgde er een stuk door het bos. We kwamen nog langs een zandafgraving, waarbij een bord stond dat dit gevaarlijk terrein was, maar sommige negeerden dat, wellicht om een duik in het frisse water te nemen.

Hierna kwamen we al snel een Nederland. We staken de Dinkel over via een bruggetje en kwamen in het Twentse landschap terecht. We liepen een heel stuk langs een betonnen pad. Op een gegeven moment kwamen we langs een klein meertje in het bos. Het toeval wilde dat juist hier het bankje vrij was, kortom een ideale plek voor onze tweede lunchpauze. Daarna volgde er afwisselend bos en open stukken richting Oldenzaal.

Bij Oldenzaal aangekomen, moesten we nog een klein ommetje maken om zo nog door een paar mooie stukken te lopen. We liepen even langs de zuidoost rand van Oldenzaal, maar verlieten Oldenzaal snel weer bij het natuurgebied Boerskotten. We moesten toch nog weer even de heuvel op, gevolgd door een mooi graspad. Even verder staken we het spoor over. Ook hier volgde nog een mooi pad door een waterrijk gebied. Even later waren we weer in Oldenzaal en vanaf dit punt was het niet ver meer naar het station.

volgende