Westerbork – Elp (14,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 23 februari 2021: Westerbork – Elp (14,5 km)

Na een tussenperiode van drie maanden hebben we onze wandeltocht langs het Drenthepad weer hervat op een prachtige vrij zonnige en zeer zachte vroege lentedag. Deze etappe was vrij kort en de afstand tussen het beginpunt en eindpunt van de etappe was niet groot. We besloten daarom om na de aankomst in Elp weer terug te lopen over een rustige route van 6,5 km.

We vertrokken deze keer niet zo vroeg van huis. Om 11:15 uur waren we in Westerbork. We hebben de auto in het centrum geparkeerd. Eerst liepen we nog een stukje door het dorp. Maar al snel verlieten we Westerbork over een zandpad richting een bosgebiedje. De route liep er slingerend doorheen.

Een stukje verder kwamen we langs een historische Drentse boerderij. Helaas was deze boerderij vanwege een renovatie gesloten. We kwamen daarna door een woest en sommige plekken nogal nat gebied. Maar gelukkig hielden we onze voeten droog. Het begon hier steeds drukker met wandelaars te worden. Via een pad door een houtwal liepen we richting het museumdorp Orvelte.

In Orvelte voelde je dat je teruggekeerd was naar vroegere tijden. Er liepen hier heel wat gezinnen met kinderen rond vanwege de voorjaarsvakantie. Gelukkig was er nog een picknickbank vrij voor onze eerste lunchstop. Na deze lunchstop verlieten we Orvelte weer. Al snel liepen we weer op onverharde paden richting het Orvelterzand. Het Drenthepad ging er dwars doorheen via een vrij smal bochtig paadje.

Een stukje verder kwamen we in het volgende natuurgebied. We liep over een breed zandpad langs de Meeuwenplassen. Dat was een mooi vennengebied. Wel belemmerde de bomen enigszins het zicht op deze plassen. We liepen nog een stukje door het bos totdat we het volgende natuurgebied bereikten. Het boekje gaf aan dat er bij erg nat weer een alternatieve route was.

Het was wel behoorlijk nat maar we waagde het er maar op. Aan het begin van het pad was het meteen behoorlijk drassig, maar dat vormde geen problemen voor onze Goretex wandelschoenen. Het werd toch een echte survival tocht. Want een heel stuk verder stootten we op een hele grote diepe plas midden op de weg, waar je echt niet met droge voeten door heen kon komen. Uiteindelijk lukte het ons om via de rechterzijkant al springend over graspollen een weg door het water te vinden waarbij we onze voeten droog konden houden. Daarna was het een tijdje weer heel goed te doen totdat we op de volgende grote plas stuitten. Hoe moest je hier doorheen komen. Na even goed gekeken te hebben vonden we toch een manier om er omheen te komen zonder dat onze voeten nat werden.

Na deze uitdagingen was het niet ver meer naar het eindpunt in Elp en waren er geen noemenswaardige uitdagingen meer. In Elp hebben we onze tweede lunchpauze genomen. Daarna zijn we teruggelopen naar Westerbork via de Zwiggelterweg en na het oversteken van het kanaal voornamelijk via een fietspad naar Westerbork. Vanaf Westerbork zijn we wee met de auto naar huis gereden.

vorigevolgende