Beilen – Ruinen (20 km)

volgende

Vrijdag 25 september 2020: Beilen – Ruinen (20 km)

Volgens het boekje hebben we deze etappe ook als eerste etappe gelopen. Het was meteen een prachtige kennismaking met het Drenthepad. Deze etappe ging dwars door het nationale park het Dwingelderveld en daarvoor door het Ter Horsterveld. Kortom dit was een etappe om van te smullen.

We zijn in de ochtend met de auto naar Ruinen gereden. De auto hebben we in het centrum van Ruinen geparkeerd. Vanaf Ruinen zijn we eerst met de bus naar Hoogeveen gereisd en daarna met de trein naar Beilen. We waren hier kort geleden nog toen we de laatste etappe van het Westerborkpad op exact dezelfde plek begonnen.

Eerst liepen we nog een paar kilometer door Beilen, voornamelijk over rustige straten en over fietspaden. We kwamen hier een ander stel tegen dat ook net met het Drenthepad begonnen was. Een kilometer buiten Beilen bereikten we het Ter Horsterzand. Dit was een prachtig natuurgebied met stuifzand, heide, vennetjes en stukken bos. De vele jeneverbesstruiken maakte het een extra mooi gedeelte om door te lopen. Eerst was het nog even over een verhard fietspad. Het tweede deel door dit natuurgebied ging over een zandpad.

Aan het einde van dit natuurgebied staken we via een viaduct de A28 over. Kort daarna bereikten we het nationale park het Dwingelderveld. Vanaf hier was het pad bijna geheel onverhard totdat we bij de uitgang van het nationale park kwamen. We liepen eerst over een pad langs een afgesloten veengebied met vennen. Er liepen in dit gebied ook runderen. Langs de weg stonden er heel veel paddenstoelen. Daarbij waren de prachtige felle rode paddenstoelen met witte stippen. Op een gegeven moment zagen we in de luwte een mooi bankje om even te rusten voor onze lunch. We hadden hier een mooi uitzicht op het omringende gebied.

Vanaf de lunchpauze volgde er een meer bosachtig gebied af en toe afgewisseld met een open stukje en een vennetje. Na een tijdje lopen bereikten we het uitgestrekte heidegebied van het Dwingelderveld. We passeerden de schaapskooi, maar de schapen waren hier niet te zien. Een stukje voorbij de schaapskooi gingen we via een graspaadje het heidegebied op. We kwamen hier langs een paar grafheuvels. Een bochtig pad leidde ons naar een fietspad. Hier was de schaapskudde met een vrouwelijk herder. Ze staken net voor ons het fietspad over. Dat was een prachtig gezicht. De herdershond zorgde ervoor dat de schapen bij elkaar bleven.

Na deze ontmoeting met de schaapskudde gingen we eerst nog even over een fietspad. Daarna volgde er een lang zandpad door het uitgestrekte heidegebied. Toen we niet al te ver meer van de uitgang van het nationale park kwamen zagen we in de verte de andere schaapskudde, die ook op het uitgestrekte heideveld graasde. Even na het verlaten van het heideveld kwamen we langs het bezoekerscentrum. We zijn er nog even naar binnengelopen.

Vanaf het bezoekerscentrum was het nog bijna drie kilometer tot Ruinen. Langs de weg hebben we een zakje met stoofperen gekocht. Een stukje voor Ruinen gingen we nog over een mooi bochtig fietspad, die langs een molen kwam. Daarna was het niet ver meer naar het eindpunt in Ruinen. Vanaf Ruinen zijn we weer voldaan naar huis gereden na een schitterende wandeling.

volgende