Wijhe – Heino (17 km)

vorigevolgende

Zaterdag 16 december 2017: Wijhe – Heino (17 km)

Op een mooie frisse dag in december hadden we er weer zin. We hebben deze etappe gezamenlijk met Maarten en Marga gelopen, die nog in hun wittebroodsweken zaten, maar toch al weer meeliepen. Ze waren om 9 uur bij ons thuis aanwezig. Na een bak warme koffie zijn we gezamenlijk met de auto naar het station van Wijhe gereden.

Na de vele sneeuw en regen van de afgelopen week was dit een uitgelezen dag om weer een wandeling te doen. Vrij veel zon, bijna geen regen en zo’n 5 graden. We wilden eerst van Brummen naar Doesburg lopen, maar dat ging niet vanwege de hoge IJsselstand en daardoor de uitval van het pondje bij Dieren. Dus daarom deze etappe die niet door de ondergelopen uiterwaarden liep. Ook deze etappe was op sommige plaatsen best behoorlijk nat, maar verder prima te lopen. Het was een mooie afwisselende etappe.

Tegen kwart over tien vertrokken we vanaf het station van Wijhe. We gingen het dorp meteen uit. Na eerst een klein stukje op een verharde weg was het al snel onverhard. We kwamen nog verschillende andere wandelaars tegen die er ook even op uitgingen. We kwamen langs wat bosjes afgewisseld met open stukken. Vooral bij de bredere sloten was de spiegeling van de bomen in de volle zon heel mooi te zien.
Na het onverharde gedeelte volgde er weer een verhard gedeelte.

Bij het punt G2 liepen we even mis langs de westkant van het water, maar we kwamen er al heel snel achter dat we aan de oostkant van het water moesten lopen. Dus maar even weer een klein stukje terug en dan het goede pad volgen. Eerst een klein stukje nog verhard en daarna over een smal paadje langs het bos op, daarna weer een stukje langs een verharde weg.

Even voor Elshof moesten we weer een klein stukje het bos in, waarna we over een prikkeldraad moesten. Gelukkig was het prikkeldraad afgeschermd met een PVC buis, zodat de vrouwen ook met een lachend gezicht over het prikkeldraad konden komen. We kwamen in een zeer nat en gedeeltelijk ondergelopen weiland. We gingen zo snel mogelijk naar een minder natte plek, maar moesten toch even door het water lopen. Na het weiland volgde een graspad langs een vaart, wat ons richting Elshof leidde. Vlakbij dit gehucht was een vlindertuin met een mooi zitje in de zon. Vlinders hebben we niet gezien, maar we konden hier wel even heerlijk in de zon zitten voor onze lunch.

Na de lunch gingen we verder over afwisselend verharde en onverharde wegen. Sommige stukken waren erg nat en daar moesten we echt moeite doen om droge voeten te houden bij de grote plassen. Met name Anja kwam toch wel wat getekend uit de strijd daarbij beseffende dat de wasmachine later op de dag nog wel even aan de slag moest.

Bij het ’t Nijenhuis aangekomen moesten we door een smal carrouselhek. Het leek meer een gehaktmolen, maar uiteindelijk kwamen we er toch allemaal heelhuids door. Gijs wilde daarna te snel naar links waardoor we voor een groot hek met camera’s kwamen. Omdat er een bordje stond dat ’t Nijenhuis van 11:00 – 17:00 open was dachten we dat we wel via deze hekken naar binnen konden. Maar na wat onderzoek en getrek, bleek dit toch niet mogelijk te zijn, want het hek was goed afgesloten. Tevens beseften we dat onze pogingen om naar binnen te komen waarschijnlijk goed waren vastgelegd.

Dus toch maar weer een stukje verder en daar bleek het juiste pad te zijn richting ’t Nijenhuis. Het was een prachtig gebouw in een schilderachtige omgeving. Nadat we dit goed vastgelegd hadden zijn we via rustige verharde wegen naar Heino gelopen. We kwamen vlakbij het centrum. Daar heeft Maarten nog even een goede daad gedaan en zijn krachten laten zie. Nog even om een groot grasveld heen en daarna weer een stukje terug naar het station. Net toen we bij het station aankwamen begon het te regenen. Wat een geluk hebben we weer op deze dag gehad. We hoefden maar enkele minuten op de trein te wachten. Via Zwolle waren we een half uur later weer terug in Wijhe en zijn we vandaar weer met de auto naar huis gereden.

vorigevolgende