Deventer – Wijhe (24 km)

vorigevolgende

Zaterdag 19 mei 2018: Deventer – Wijhe (24 km)

Het was al weer pinksterweekend, dus een extra lang weekend. We hadden weer zin in een flinke wandeling en de weersverwachtingen waren goed. Aangezien er in het weekend tussen Zwolle en Deventer alleen maar treinen zijn en geen bussen, hadden we niet veel keuze hoe we de etappes konden indelen. Wat ons tijdens deze etappe opviel is dat er verschillende routewijzigingen waren die niet in het boekje waren opgenomen maar ook niet in de wijzigingen lijst op Wandelnet.

In de ochtend werden we wakker met een miezerweertje. Op weerplaza werd toch redelijk droog weer voorspeld, dus zijn we toch maar op weg gegaan. Uiteindelijk hebben we tijdens de hele etappe geen zon gezien en zeer regelmatig motregen gevoeld, maar nu ook niet zo veel dat we er echt nat van werden. Het was fris, maar een graad of 12.

We parkeerden de auto aan de IJsseldijk in Deventer vlakbij het spoorviaduct over de IJssel. Het eerste stukje ging volgens het boekje over de IJsseldijk, maar de geel-rood tekens leidden ons over een pad vlak langs de IJssel in de uiterwaarden. Net voor de haven gingen we weer omhoog de IJsseldijk op die we volgde tot de zuiveringsinstallatie. Daar gingen we een smaller weggetje op.

Net voor punt 11 op de kaart ging de route behoorlijk anders. We gingen iets eerder dan op de kaart in oostelijke richting over een klein graspaadje tot de bosrand. Daar gingen we iets meer in zuidoostelijke richting lopen. Daar staken we bij de Schapenzandweg de N337 over. We ging hier in noordelijke richting over een smal paadje die langs een prachtig gelegen vennetje kwam. Daarna kwamen we langs hotel Gaia dat prachtig gelegen lag. Anja zag daar ook een heel mooi beeldje.

Er volgde een breed pad door het bos en daarna door open gebied. Een paar kilometer verder volgde er weer een stukjes. We bereikten kasteel de Haere. Er waren hier idyllische plekjes. Ook kwamen we langs een 150 jaar oude ruïne, die door een Fransman als ruïne gebouwd was. Dat is toch wel gek. Iets verder kwamen we langs een open veld met een zonnewijzer, die niet exact was en over een behoorlijk gebied verspreid was. Er was hier een mooi bankje voor onze lunch.

Na onze lunch vervolgde we onze weg langs een mooi zigzaggend pad door stukken bos en soms langs water op. Op een gegeven moment werd het weer opener en rechter. Gelukkig liep hier nog een onverhard pad langs het water op naast de asfaltweg richting Olst. Net voor Olst werd de route verhard. Behoudens een paar kleine stukjes was de rest van de route helaas geheel verhard.

We gingen dwars door Olst heen richting de pont. We zagen wel bij de routewijzigingen dat er in 2014 melding van gemaakt was dat het pad door de uiterwaarden enkele maanden afgesloten was. We dachten daarom dat het daarom nu wel weer begaanbaar zou zijn. Bij de pont naar Welzum was onze tweede lunchstop. We kwamen er hier achter dat de route nog steeds afgesloten was. Dus liepen we daarom maar weer terug naar de Rijksstraatweg.

We volgden deze weg, niet op de hoofdweg, maar meest langs de ventweg, totdat we net voor Den Nul links afsloegen richting Fortmond. Er volgde een lange asfaltweg, eerst minder interessant, maar later langs mooie gebieden. Er waren hier heel wat auto’s vanwege de camping ’t Haasje. Nadat we deze camping voorbij waren werd het rustiger. Op een gegeven moment was de weg alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers.

Nadat we Fortmond gepasseerd waren kwamen we langs een schitterend natuurgebied, de Duursche Waarden. Hier moesten we ruim een kilometer over een smal, ruig en soms even modderig pad. Het viel ons op hoeveel mensen hier liepen met grote professionele camera’s. Daarna was het niet ver meer naar Wijhe. Bij de zuidrand van Wijhe verlieten we de route richting het station. We namen hier de trein terug naar Deventer. Al met al was dit een mooie etappe.

vorigevolgende