GR5 Trois Fours – Col du Herrenberg (17,5 km)

vorigevolgende

Maandag 4 augustus 2014: GR5 Trois Fours – Col du Herrenberg (17,5 km)

Na een full house in de refuge en een extra gast op onze kamer, waardoor we iets onrustiger geslapen hadden waren we de volgende dag toch fit voor een pittige etappe. Gijs was er ’s ochtends al vroeg uit, om 6:00 uur om de auto weg te brengen. Gijs moest een paar kamers door met veel nog slapende mensen om buiten te komen. Toen Gijs de auto wegbracht hingen de wolken op de grond en was er weinig zicht. Ook de terugweg met de fiets was bijna geheel door de dichte mist, maar was niet al te zwaar, omdat de weg over de Route des Crêtes liep.

Ondanks het feit dat Gijs even in de mist naar de juiste parkeerplaats moest zoeken, was hij toch al weer vroeg terug, zodat we voor 8:00 uur al konden ontbijten. Na het ontbijt zijn we iets voor 9:00 uur vertrokken. Het was een heerlijke wandeldag, de wolken waren inmiddels grotendeels verdwenen. Eerst was er veel zon, later kwamen er wat meer wolken en pas nadat we weer terug waren bij de refuge kwamen er enkele regen en onweersbuien met een prachtige regenboog boven het dal voor ons. De temperatuur liep op tot 25 graden in het dal en 17 graden op de top.

Het eerste gedeelte van deze etappe was heel mooi met prachtige uitzichten. We liepen eerst van de refuge (1200 meter) naar de top van de Honeck (1350 m). Dat was de hoogste top in de omgeving en helemaal open. We hadden daar uitzicht naar alle kanten. We zijn daarna naar beneden gelopen naar een hoogte van 480 meter. De route was op zich niet heel moeilijk. Maar het was op veel plaatsen toch wel lastig lopen vanwege de zeer vele grote stenen op ons pad. Daarom konden we op dit stuk niet al te snel voor uitkomen.

Op de route naar beneden kwamen we wel veel mooie plekken tegen. We kwamen hier veel wandelaars tegen. Eerst liepen we nog in een open terrein, waar we een hele groep gemzen zagen. Die kunnen enorm snel over de steile hellingen naar beneden en omhoog lopen. Voorbij de ferme-auberge Schiessroth ging de route via haarspeld bochten door het bos naar een stuwmeer. Daarna daalden we dicht langs de rivier met vele kleine watervallen verder naar beneden. Iets verderop bereikten we het meer van Fischboedle, het meest schilderachtige meertje wat we in de Vogezen zijn tegengekomen. In het water zag je prachtige reflecties van de omringende bergen en bomen. We hebben daar even op een bankje gezeten om van deze schoonheid te genieten en ook een aantal foto’s genomen.

Daarna zijn we verder doorgelopen naar Mittlach. Daar hebben we in het centrum van het dorp onze lunch gegeten. Daarna begonnen we aan een lange, niet al te lastige klim door het bos tot we weer op een hoogte van 1200 meter waren. In dit gedeelte kwamen we geen andere wandelaars tegen. Er waren onderweg maar een paar plaatsen waar we even van het uitzicht konden genieten. We vonden het eigenlijk maar een saaie beklimming. Bovenop aangekomen liepen we weer verder door open terrein met wel weer mooie uitzichten. Het pad kwam inderdaad precies bij de auto uit, waar we zo rond 16:00 uur aankwamen.

We zijn daarna teruggereden naar de refuge, die eigenlijk nog niet open was. Maar we mochten er toch voor 17:00 uur in en een douche nemen. Op deze dag was de refuge slechts voor de helft gevuld, dus hadden we deze nacht geen derde persoon op de kamer, zodat we daardoor beter zouden slapen. In de avond hebben we weer warm in de refuge gegeten. We ontmoetten tijdens deze avond nog een andere Duitse familie, opa, oma, rond de zeventig jaar en hun kleinzoon van negen. Deze jongen vond het helemaal te gek om met zijn opa en oma in de bergen te wandelen.

Les Trois Fours – Col du Herrenberg (5)
Les Trois Fours – Col du Herrenberg (8)
Les Trois Fours – Col du Herrenberg (9)
Les Trois Fours – Col du Herrenberg (11)
Les Trois Fours – Col du Herrenberg (15)
Les Trois Fours – Col du Herrenberg (18)
Les Trois Fours – Col du Herrenberg (24)

vorigevolgende