’t Harde ronde (18,5 km)

vorigevolgende

Maandag 16 maart 2020 ’t Harde ronde (18,5 km)

Op een mooie lentedag hebben we deze wandeling gelopen. In verband met de corona crisis hebben we besloten om voorlopig niet meer met de trein of bus te gaan.
Dat was een goede rede om eerst maar eens de dagwandelingen van het Westerborkpad te lopen. In de tweede helft van de ochtend zijn we met de auto naar ’t Harde gereden. Daar hebben we de auto in een woonwijk langs de route geparkeerd.

Het eerste deel van de etappe ging door ’t Harde. Al snel verlieten we dit dorp. We bereikten meteen het mooiste deel van de route door het landgoed dat bij het kasteel Zwaluwenburg hoorde, een lange rechte weg met hoge bomen. Even voor het kasteel maakten we een ommetje door de A Vogel tuinen. Het was er nog kaal. We konden er wel heerlijk op een bankje in de zon zitten voor onze lunch.

Na deze pauze kwamen we langs het kasteel Zwaluwenburg. Er volgde een route met een afwisseling van onverharde en verharde paden en weggetjes naar Elburg. Er begonnen steeds meer groene blaadjes aan de struiken te komen. Op een gegeven moment bereikten we een drukke weg. We liepen langs het dorp Oostendorp Elburg vesting binnen.

In Elburg ging de route al zigzaggend door Elburg Vesting, zodat je langs bijna alle mooie schilderachtige plekjes kwam. Er waren veel prachtige oude gevels en leuke oude winkeltjes met allerlei snuisterijen. We kwamen ook langs de Joodse begraafplaats. Deze was gesloten, maar door het hek heen hadden we wel een goed zicht op de graven.

Op het laatst gingen we nog om de vesting heen over de dijk langs de slotgracht. Aan het einde van Elburg hebben we weer even gerust op een bankje in de zon en hebben we nog wat gegeten. Daarna liepen we door Molendorp. Toen we het dorp uitwaren, gingen we eerst nog langs een stil weggetje, waarna een smal paadje volgde. Aan het begin van dit pad kwamen we langs een weiland met heel veel schapen en ook heel veel jonge lammetjes, een ander teken van de aanstormende lente. Op dit smalle pad moesten we een heel aantal keren uitwijken voor passerende fietsers.

Na dit smalle pad kwamen we een stuk verder weer op verharde rustige wegen. We kwamen langs een zorgboerderij met heel veel kinderen. Even voor ’t Harde volgde er nog een aantrekkelijk stuk langs onverharde paden. Op het laatst kwamen we door een mooie woonwijk met prachtige villa’s.

vorigevolgende