Hoogeveen – Beilen (28 km)

vorigevolgende

7 september 2020 Hoogeveen – Beilen (28 km)

Op een prima wandeldag hebben we deze etappe gelopen. Behoudens soms behoorlijk dreigende luchten en een paar kleine buitjes was het verder droog met af en toe wat zon en een prima temperatuur. Aangezien de etappe voor ons behoorlijk lang was, zijn we al aardig vroeg van huis vertrokken. Vanwege beschikbaarheid van openbaar vervoer en de etappe indeling van het Westerborkpad, was dit toch het handigst. De treinreis terug was slechts 8 minuten en de trein ging tweemaal per uur.

Om half tien begonnen we aan onze etappe bij het treinstation van Hoogeveen. Al snel verlieten we Hoogeveen. Nadat we eerst even over een fietspad langs een weg met behoorlijk wat verkeer gelopen hadden gingen we het bos in. Het pad leidde ons naar de plek waar in de tweede wereldoorlog 5 Hoogeveeners gefusilleerd zijn. Even later ontmoetten we een vrouw met een hond die ook het Westerborkpad liep. We kwamen haar gedurende dag nog verschillende malen tegen.

Na het monument liepen we afwisselend door stukjes bos en landerijen over stille paden en wegen. In deze etappe liepen we een flink deel over onverharde paden, wat heerlijk voor onze voeten was. Onderweg kwamen we nog langs een herinneringsteen voor ruim 20 personen uit deze streek, die één dag voor de bevrijding door de Duitse bezetter omgebracht zijn.

Na ruim tien kilometer lopen kwamen we langs het voormalige werkkamp Krembong waar enkele honderden Amsterdams Joden gewerkt hebben voordat ze afgevoerd werden naar het kamp Westerbork. Bij de herinneringsteen was ook een bankje waar we onze lunch gegeten hebben. Daar hebben we nog een tijdje met de vrouw gesproken hadden, die we deze dag steeds tegenkwamen.

Na de lunch liepen we verder over rustige wegen richting het VAM terrein, de grootste vuilstortplaats van Nederland. We liepen hier eerst enkele kilometers over een klein maar mooi paadje door een natuurterrein. Het was hier soms behoorlijk nat van de regen die hier eerder op de dag gevallen was en die ons net gemist had. Op een gegeven moment bereikten we de VAM-berg. We liepen er eerst omheen om daarna via een klein vrij steil asfaltpaadje naar de top van de VAM-berg, 48 meter boven de zeespiegel.

Op de top van de VAM-berg zagen we dat het nieuwere gedeelte, waar nu nog gestort wordt nog een behoorlijk stukje hoger was. Maar daar kon je niet komen. We hebben even in het gebouw op de top gekeken. Er was hier veel informatie over deze afvalberg. We lazen hier dat er per uur nog steeds 5000 kubieke meter gas gewonnen wordt uit het afval, dat betekent per uur genoeg energie voor een paar woningen een jaar lang. We moesten weer via dezelfde weg naar beneden.

Even verder moest we een moerassig stukje oversteken via betonnen stapstenen. We liepen nog een paar kilometer door het natuurterrein om de VAM-berg heen voordat we weer een asfaltweg bereikten. Deze weg leidde ons naar Wijster. Daar hebben we op een bankje met een mooi gedicht erop gerust en wat gegeten.

Vanaf dit punt was het nog ruim 6 kilometer naar Beilen. Al snel waren we Wijster weer uit. Er volgde een lange rechte weg langs de spoorlijn met gelukkig niet al te veel verkeer. Een stukje voor Beilen gingen we een fietspad op en daarna nog even over een onverhard pad door de landerijen. Even voor Beilen gingen we weer een fietspad op die ons in Beilen bracht. De laatste kilometers begon vooral Anja de kilometers goed te voelen in de benen. Ruim een kilometer voor het einde verlieten we dit fietspad en liepen we door een woonwijk naar het station.

We moesten nog even wachten voordat de trein kwam die ons weer terugbracht naar onze auto in Hoogeveen. Dit was één van de mooiste etappes van het Westerborkpad. Vanaf hier hebben we nog één etappe te gaan naar het voormalige kamp Westerbork.

vorigevolgende