Cerlangue – Foulbec (23,5 km)

vorigevolgende

Zondag 12 juni 2022: Cerlangue – Foulbec (23,5 km)

Deze keer hadden we een ietwat minder rustige nacht vanwege het oude krakend gebouw. Aan de ene kant is het uniek om hier te overnachten, maar andere kant is het gebouw toch wel erg oud. Na een goed ontbijt vertrokken we voor een pittige etappe. Het was gelukkig heerlijk wandelweer, vrij zonnige en zo’n 20 graden.

Eerst moesten we even terug door de route. Daar gingen we een graspad en kwamen we langs bloeiende vlas velden. We passeerden een klein dorpje. Daarna gingen we al snel het bos in. Daar begonnen we meteen aan een langere afdaling.

In het laatste stuk tot Tancarville was het vlak en moerassig langs het wandelpad. In Tancarville hebben we een lekker broodje bij de bakker gekocht en daarna in een nabijgelegen restaurant een kopje koffie gedronken.

Vervolgens liepen we richting de brug over de Seine. Het laatste stuk tot de brug was nog een aardig klimmetje. Vanwege werkzaamheden moesten we aan de oostzijde van de brug lopen. Dat betekende nog een extra stukje lopen.

De brug lag hoog boven de Seine. Dat leverde mooie uitzichten. Ook aan de oostkant van de brug waren er werkzaamheden. Daardoor moesten we heel eventjes langs de drukke weg lopen. Er werd meteen naar ons getoeterd, maar ja het moest toch enkele tientallen meters wat anders kwamen we niet aan de overkant van de Seine. Aan de overkant moesten we eerst tot iets voorbij de tolplaats lopen om daarna terug te lopen naar de Seine.

We liepen een heel stuk langs de Seine. Eerst over een breed pad. Later werd het een smal graspaadje met aan weerszijde van het pad hoog gras en hoog onkruid zoals brandnetels. Het einde van het pad met voordat we linksaf moesten leek dood te lopen. Maar Gijs ging de zaak toch maar eens verkennen door dwars door het hoge riet de dijk op te gaan. Daar bleek dat we slechts tien meter van het pad naar links verwijderd waren. Dus Anja klauterde ook omhoog en konden we de route vervolgen.

Eerst was het een hal verhard pad. Daarna werd het weer een graspad langs de rotsen. We kregen inmiddels trek en waren hard aan een rustpauze toe maar er waren steeds geen bankjes. Op een gegeven moment moesten we weer omhoog en ruim een kilometer verder in een dorpje was er dan eindelijk wel een bankje om te rusten en wat te eten. Even eerder hadden we de GR2 verlaten en volgden we onze eigen route naar Foulbec.

Het was nog enkele kilometers naar Foulbec. Daar kwamen we weer op een witrode route richting Berville, GR224. Omdat het wat vroeg was voor de B&B hebben we in Foulbec even gerust in een parkje. Daarna liepen we door naar onze B&B. Het bleek nog een aardig klimmetje te zijn. Gelukkig hadden we een mooie kamer en een leuke plek. De gastvrouw had ook onze avondmaaltijd bereid en in onze kamer gebracht. Het smaakte ons prima. In de avond hebben we nog van de mooie tuin genoten.

vorigevolgende