Posbank – Laag Soeren (10,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 10 november 2018: Posbank – Laag Soeren (10,5 km)

Dit was al weer de laatste etappe van 2018. Het was even spannend of het door zou gaan. De weersvooruitzichten waren al de hele week slecht en we werden op zaterdagochtend gewekt door de regen. Maar gelukkig regent het ook op een wisselvallige dag vaak niet de hele dag, alhoewel een paar van de wandelaars daar toch wel wat laat achter kwamen. Het werd namelijk een heerlijke droge wandeling in een fel, voornamelijk geel gekleurd herfstbos.

Tegen half tien kwamen de eerste wandelaars binnen en de sfeer was meteen weer prima. Onder het genot van een kop koffie of thee werd er weer volop bijgepraat. Ook deze keer waren we weer met 15 wandelaars. De samenstelling van de groep wisselt behoorlijk per keer, en dat geeft ook weer de nodige charme aan het hele gebeuren. Het was deze keer wel even puzzelen geblazen met de auto’s. Terwijl er de afgelopen keren meer dan voldoende auto’s aanwezig waren, was het deze keer behoorlijk minimaal. Uiteindelijk kwamen we er zoals altijd weer uit.

Om klokslag tien uur vertrokken we met de groep. Deze autorit was al een genot vanwege de prachtige herfstkleuren. We reden eerst met de hele groep langs het eindpunt in Laag Soeren om daar 1 auto achter te laten. Daarna reden we naar het beginpunt. Daar voegden zich nog twee wandelaars toe aan de groep. We liepen meteen het prachtig gekleurde herfstbos is. Even verder kwamen we langs de rand van een mooi glooiend heidegebied. Het weer was somber, maar wel heel zacht. Dat bracht ook wel weer een speciale sfeer.

Even verder kwamen we helemaal in het bos. Er stonden hier ook heel veel prachtig gekleurde varens. Wat was het toch mooi. Wel moesten we hier nog een paar heuvels overwinnen. Nadat we eerst wat naar beneden gegaan waren kwam er toch nog een stevige klim. Deze werd gevolgd door een behoorlijk steile afdaling langs een prachtige laan met oude statige beuken. We moesten hier wel op passen om niet uit te glijden of te struikelen over de vele boomwortels. We kwamen langs een boom die helemaal opgevreten werd door de paddenstoelen. Wat was dat mooi om te zien.

Nadat we dit pad uitgelopen waren kwamen we plotseling op een open plek, de Carolina’s Hoeve. Hier was een restaurant met een kleine speeltuin ervoor. Deze speeltuin had ook vier bankjes, waar er per bankje minstens vier zitplaatsen waren. Dat was dus een prima plek voor onze lunchpauze. Een paar dachten daar toch wat anders over, want deze wandelaars wilden al schommelend van hun lunch genieten.

Na onze lunch kwamen we door een weiland met Schotse hooglanders, die bijna aaibaar waren. Dat bracht sommige wandelaars ertoe om deze dieren met grote horens heel dicht te naderen. Gelukkig bleven de dieren rustig liggen. Even verder kwamen we weer in het bos. Het werd al wat minder heuvelachtig. Wel volgde er een zanderig stuk, waar de krachten van de deelnemers toch wel op de proef gesteld worden. Ondertussen konden we steeds genieten van de prachtige herfsttooi.

Tegen het einde van de wandeling liepen we nog even langs een spreng. Het was mooi hoe de gekleurde bladeren op het water hier het stroompje opfleurden. De laatste kilometer liep door meer open gebied over een asfaltweggetje. En net voordat we aankwamen in Laag Soeren begonnen de eerste druppels regen naar beneden te komen. Wat hadden we een geluk vandaag en wat waren we blij dat we toch gegaan waren om van de prachtige natuur te genieten.

We hebben deze wandeling gezellig afgesloten in het restaurant in het centrum van Laag Soeren. Ondertussen konden de chauffeurs de auto’s weer ophalen vanaf de Posbank, terwijl de rest nog een tijdje gezellig met elkaar kon kletsen. De chauffeurs wilden natuurlijk ook nog even genieten en namen een alternatieve weg terug naar Laag Soeren om nog even te genieten van de heuvels in het zuidoosten van de Veluwe. Toen de chauffeurs weer terug waren in Laag Soeren ging een ieder weer zijns weegs.

vorigevolgende