Groenendaal – Laag Soeren (12 km)

vorigevolgende

Zaterdag 9 februari 2019: Groenendaal – Laag Soeren (12 km)

Na een winterstop hadden we er weer veel zin in om de wandelingen te hervatten. We gaan dit jaar weer zwervend op pad over de Veluwe om zo van elkaar en de natuur te genieten. We willen in 2019 het gedeelte zuidelijk van Apeldoorn verder ontdekken. Onze eerste etappe van 2019 ging van Groenendaal (naast de A50) naar Laag Soeren door het prachtige natuurgebied Loenermark.

Het was even spannend of het wel door zou gaan omdat we in een nogal wisselvallige weersperiode zaten. We hadden geluk, het was droog, af en toe zon, zo’n 10 graden. We hadden wel veel wind, het was soms net of je over een winderig strand liep, maar gelukkig hadden we de wind meest in de rug. Ook was het perfect dat de route door een zanderig gebied ging, zodat we weinig last hadden van plassen en modder.

Tegen half tien kwamen de eerste wandelaars bij ons thuis aanwaaien. Het was meteen weer gezellig bij de koffie en thee. We mochten weer twee nieuwe wandelaars begroeten. Het werd deze keer een grote groep van maar liefst 21 wandelaars. Na een korte dagopening en nog wat logistieke zaken, vertrok de eerste groep met een aantal auto’s met de chauffeurs naar het eindpunt in Laag Soeren om daar een aantal auto’s achter te laten. De overige deelnemers vertrokken meteen naar het beginpunt in Groenendaal, het punt waar je met de auto niet meer verder mocht, of toch wel?? Toen de chauffeurs bij het beginpunt kwamen bleken de overige wandelaars daar niet te zijn. Maar een mobiele telefoon doet wonderen, zodat dit akkefietje snel uit de wereld geholpen werd.

Tegen elf uur waren we klaar voor vertrek. Al snel bereikten we de onverharde bospaden. De wind waaide hard door de bomen, maar gelukkig had het eerder in de winter al harder gewaaid, dus hadden we verder geen last van afwaaiende takken. Na ruim een kilometer bereikten we het heidegebied van de Loenermark. Wat is dat een mooi gebied. We gingen een smal kronkelig ietwat heuvelachtig pad op door de heide. Zo af en toe kregen we de harde wind even in ons gezicht. Sommigen van ons waren wel in erg diepgaande gesprekken gewikkeld en raakten daardoor wel wat achter.

Na dit heidegebied volgde er weer een stukje bos gevolgd door het volgende heidegebied de Zilvensche heide. Hier kwamen we bij een nationaal monument, de IJkbasis. Er stond een informatiebordje met heel wat interessante zaken. Om heel precies te zijn de IJkbasis heeft een lengte van 576,09226 meter. Meer informatie over dit punt kun je vinden door op deze link link te klikken.

Deze locatie is gekozen omdat het een vrij vlak dal met zandbodem is waar in de ondergrond geen breuklijnen lopen. Hierdoor is het de stabielste bodem van Nederland. Aan beide einden van de meetlijn staan zware betonnen constructies. Hierop kan de meetapparatuur gemonteerd worden. De eigenlijke meetpunten bevinden zich in kelders. Deze betonnen constructies waren ook een ideaal punt voor onze lunch, vooral voor degenen met een isolerend zitmatje. Na onze lunch volgden we het smalle pad langs de betonnen constructies. Het was een prachtig vlak heidegebied met in de verte de heuvels.

Aan het einde van het heidegebied moesten we nog even een klein stukje pal tegen de wind in. Daarna doken we het bos in en liepen we verder veel meer beschut. De groep had elkaar goed gevonden en in een gestaag tempo liepen we richting Laag Soeren. Op een gegeven moment werd onze conditie nog wel wat op de proef gesteld door het losse zand. Ruim een kilometer voor het einde verlieten we het bos en liepen we verder tussen landerijen door naar ons eindpunt in Laag Soeren, waar we rond 2 uur in de middag aankwamen.

Daar was gelukkig in het plaatselijk restaurant nog genoeg ruimte voor de hele groep om deze eerste etappe gezellig af te sluiten. En het was maar goed dat niet iedereen een gebakje wilde, zodat er niet een tekort ontstond. Nadat we onze consumpties genuttigd hadden was het nog even puzzelen hoe we iedereen weer naar huis konden krijgen vanwege het niet al te grote aantal auto’s, maar ook dat kwam weer allemaal goed. Het was weer een mooi en gezellig nieuw begin van het wandeljaar 2019 en we zien al weer uit naar de volgende wandeling in maart door het Deelerwoud.

vorigevolgende