Loenen – Woeste Hoeve (12,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 11 mei 2019: Loenen – Woeste Hoeve (12,5 km)

Dit jaar lijkt echt het jaar van de meevallers te worden. Eerder in de week was de verwachting dat er op deze zaterdag bakken vol met regen zouden vallen. Wellicht was dit een aanmoediging voor sommigen om op deze dag wat anders te organiseren. Maar uiteindelijk was het daarentegen op deze zaterdag vrij zonnig en heerlijk wandelweer. Druppelsgewijs kwamen de wandelaars op deze zaterdag binnen. We mochten weer een wandelaar begroeten die voor het eerst meeging. Elf enthousiaste wandelaars waren er op deze dag.

Na de koffie en de thee en een korte dagopening vertrokken we tegen 10 uur naar onze wandeling. We reden via de Woeste Hoeve, ons eindpunt van de etappe. Daar hebben we drie auto’s achtergelaten. Met de overige drie auto’s zijn we doorgereden naar Loenen. We begonnen onze etappe bij het restaurant “De Loenermark”. We volgden eerst een paar kilometer het Klompenpad van Loenen. Al snel verlieten we de gebaande wegen. Via een mooi graspad kwamen we bij onze eerste bezienswaardigheid, de natuurtuin “De Harmanahof”. Het was echt een wilde tuin waar de natuur zijn gang mocht gaan. Het mooiste plekje was de vijver, die er idyllisch bijlag.

Na dit uitstapje liepen we verder over een graspad. Sommige wandelaars werden sterk aangetrokken door de zoetigheid in een kastje langs het pad. En een van de wandelaars bleef er wel heel erg lang aan vastgekleefd. Sommigen vroegen zich af wat hier nu de oorzaak van was. Nadat de voorste wandelaars even de pas inhielden kwam de groep toch weer bij elkaar. We liepen even door een wijkje in Loenen om daarna via een heel mooi graspad richting het bos te lopen. We kwamen langs een monument ter nagedachtenis van een piloot die hier in de tweede wereldoorlog was omgekomen. Inmiddels hadden we hier het Trekvogelpad bereikt. Dit pad volgden we nu een aantal kilometers.

Eenmaal in het bos aangekomen werden we langs hogere sferen geleid. We passeerden een retraite huis. Nadat we ons enigszins op de hoogte hadden gesteld wat hier achter de poort plaatsvond wisten we dat dit niet voor ons was. We vervolgden onze weg door de prachtige natuur richting de Loenense watervallen. Deze waren nog vrij recent aangepast, wat ze nog wat minder natuurlijk maakten. Maar ja, het is toch leuk dat je ergens in Nederland nog een watervalletje vindt. Er waren hier ook een aantal bankjes. Dit was een mooi plekje voor onze lunch ondanks dat het nog wat vroeg was.

Na onze lunch liepen we eerst een tijd lang langs de sprengen. We passeerden nog een paar watervalletjes. Net voor het Ereveld van Loenen bogen we rechtsaf in westelijk richting. Het werd hier enigszins heuvelachtig. Aan het einde van een lange rechte weg leidde de wandelleider met genoegen ons naar een steil pad omhoog om onze conditie nog eens goed te testen. Gelukkig was het niet lang. Al puffend werd we beloond met een prachtig uitzicht over een heuvelachtig heidegebiedje. Hierna verlieten we het Trekvogelpad en volgden we onze eigen weg richting de Woeste Hoeve.

De wandeling ging hier door een mooi en stil bosrijk en wat heuvelachtig gebied. We hoorden de auto’s van de A50 in de verte wel, maar gelukkig bleven we op behoorlijke afstand van deze drukke autoweg. We kwamen nog door een klein heideveldje met prachtige jeneverbesstruiken. Op een gegeven moment was het even zoeken om de juiste route te vervolgen. We kwamen uiteindelijk toch op de goed plaats uit op de Groenendaalseweg. We gingen nog even een oneffen bospaadje in. Bij een steen kwamen we erachter dat bomen dat niet met ons meelopen. Net voor het viaduct over de A50 kwamen we weer op de Groenendaalseweg. Vanaf hier was het niet ver meer naar ons eindpunt bij de Woeste Hoeve.

Na deze wandeling wilden we ons belonen op het terras van de Woeste Hoeve. Maar helaas bleek deze op zaterdag voor publiek dicht te zijn. We besloten daarom om dan maar eerst terug te rijden naar Loenen om daar de etappe gezellig af te sluiten in het restaurant “De Loenermark”. Omdat het terras erg vol zat zijn we maar naar binnengegaan. Daar konden we met z’n allen gezellig aan een lange tafel zitten. Er waren hier lekkere dingen te krijgen en dat sprak een aantal van ons wel aan. Zo kwam er weer een einde aan een mooie en gezellige etappe.

vorigevolgende