Zaterdag 10 mei 2025: Stakenberg – Leuvenum (13 km)

Het kon dit voorjaar niet op. Opnieuw hadden we een prachtige zonnige lekker warme wandeldag. Met daarbij het frisse lentegroen en de mooie route van deze dag zorgde dit voor een schitterende wandeling. Met name vanwege vakanties van een aantal van de regelmatige wandelaars waren we deze dag toch met een kleinere groep van 7 personen.

Rond half tien druppelden de wandelaars binnen en begonnen we met koffie en thee en daarna een korte dagopening. Rond tien uur vertrokken we met de hele groep en reden we eerst naar het eindpunt bij Leuvenum. We lieten daar een paar auto’s achter en reden daarna door naar het beginpunt bij de speel- en picknickplaats langs de Stakenbergerweg.

Door een recente routewijziging van het Veluwe Zwerfpad passeerde de route nu deze speel- en picknickplaats. We waren dus meteen op de route. Vanaf het begin gingen we meteen een heel mooi paadje op dwars over de heide. Langs de route waren een paar “verrekijkers” geplaatst die je beelden uit het verre verleden lieten zien. Ze waren er niet om de omgeving te verkennen en dichtbij te halen.

Na een stukje heide volgden er lange rechte vrij brede paden door het bos. Dat was een perfecte route voor diepgaande gesprekken. Toch moest je nog steeds wel goed letten op enkele boomstronken en struikelstenen, waar één van de wandelaars toch wel op een hardhandige wijze op gewezen werd. Gelukkig konden we toch gewoon verder.

We passeerden een klein huisje midden in het bos met een klein stukje grasland eromheen. Dat was af en toe een keer open, maar helaas niet op deze dag. Wat verderop volgde een kronkelend pad naar de rand van het Hulshorsterzand. Op een gegeven moment hadden we een mooi uitzicht op dit gebied, maar vanwege het broedseizoen mocht je er niet op.

Ook ontmoetten we op deze plek twee vrijwilligers van Natuurmonumenten die aan het surveilleren waren. Ze vertelden ons het een en ander over dit gebied en de vogels die hier leefden.

We liepen verder door een zanderig heidegebied met enkele verspreide naaldbomen en kleine zandheuvels. Het was hier prachtig. Een stukje verderop kwamen we weer in het bos. Daar passeerden we een mooie nieuwe picknickbank, een prachtige plek voor de lunchpauze. Een van de wandelaars liet ons tijdens deze pauze haar eigen kunstig gemaakte zitmatjes zien.

Na de lunchpauze kwamen we al snel bij de Leuvenumerbeek, de langste beek op de Veluwe. Tijdens de rest van de etappe liepen we steeds in de buurt van de beek en zijn we deze een heel aantal malen overgestoken via mooie bruggetjes. Het was een lust om hier te lopen, waarbij het ene plekje nog mooier was dan het andere plekje.

Op het laatst zijn we nog een stukje omgelopen via de Natuurmonumenten route, zodat we extra konden genieten van het moerassig gebied dicht bij Leuvenum. De achtergebleven auto’s hadden we achtergelaten op het parkeerterrein van Natuurmonumenten, ruim 500 meter vanaf restaurant “De Zwarte Boer” waar we onze wandeling wilden afsluiten. Enkelen gingen met de auto’s naar het restaurant, anderen deden dat te voet.

Het was gelukkig niet al te druk. We konden gezellig bij elkaar zitten op een schaduwplekje om zo deze wandeldag af te sluiten. Daarna reden we met z’n allen terug naar het beginpunt waar we een paar auto’s hadden achtergelaten en vervolgens naar huis.