Zaterdag 23 maart 2024: Hoog Soeren – Uddelermeer (11,5 km)
Nu de lente al weer in aantocht was en de eerste blaadjes zichtbaar waren was het weer tijd om een etappe van het Veluwe Zwerfpad te lopen. Wat betreft deze etappe van het Veluwe Zwerfpad namen we de vrijheid om de route wat aan te passen. De Kroondomeinen eist namelijk dat lange afstandspaden over de brede lange paden gaan terwijl er ook andere mooiere smallere paden zijn. Wij hebben er daarom voor gekozen om vanaf het Aardhuis enkele kilometers over een ander pad te gaan. Het kaartje van de gelopen route geeft weer hoe wij gelopen hebben. Dit was echt de moeite waard.
Al voor half tien kwamen de eerste wandelaars bij ons thuis. Deze dag waren we uiteindelijk met 9 wandelaars en een hulphond in opleiding. Eén van de wandelaars had zelf cake gebakken en ons daarop getrakteerd bij de koffie en thee. Na een korte dagopening vertrokken we rond tien uur. Een groepje chauffeurs reed via het eindpunt van de etappe bij het Uddelermeer om daar een paar auto’s achter te laten. De overige wandelaars reden meteen naar het beginpunt bij het kerkje in Hoog Soeren.
In Hoog Soeren begonnen we met zeven van de negen wandelaars. De twee overige wandelaars reden naar het Aardhuis om daar in te stappen in de etappe. De reden was dat één van de wandelaars drie maanden geleden een kunstheup had gekregen en daarom de totale afstand wat te ver vond. We liepen eerst nog langs enkele mooi gelegen huizen in Hoog Soeren totdat we het bos bereikten met hoge bomen. Via een breed bospad liepen we naar het Aardhuis.
Bij het Aardhuis werden we overvallen door een fikse bui met korrelhagel, waardoor de grond even een beetje wit werd. Even erna kwam er nog een lichtere korte regenbui. De rest van de etappe hielden we het droog met mooie echte Hollandse luchten met soms behoorlijk wat tegenwind. Vanaf het Aardhuis liepen we eerst nog even over een fietspad waarna we op smallere paadjes kwamen.
Nadat we de Aardhuisweg gekruist hadden kwamen we door een wat opener heidegebied waar in vroegere tijden industrie gevestigd was voor onder andere houtskoolproductie. Ongeveer dertig jaar geleden is dit teruggeven aan de natuur en inmiddels is de natuur prachtig hersteld. Een van de wandelaars vertelde hier het een en ander over. Al snel waren we weer in het bos. We liepen hier over een bochtig pad. Bij een paar omgevallen bomen zijn we gestopt voor onze lunchpauze. We konden hier heerlijk op de stammen in de zon zitten.
Na de lunchpauze werd het pad nog bochtiger en heuvelachtiger. We liepen over en tussen enkele langgerekte heuvels door die ontstaan zijn in de ijstijd. Het was een prachtige afwisselende route om te lopen. Wat verderop kwamen we in een uitgestrekt heidegebied. Via een ietwat zacht zanderig pad kwamen we weer op het bredere pad vanaf het Aardhuis naar het Uddelermeer.
We hebben dit bredere pad enkele kilometers gevolgd tot vlakbij het Uddelermeer. Daar moesten we via een overstapje het Uddelermeer gebied in. Dat was even een uitdaging voor één van onze wandelaars die onlangs een kunstheup had gekregen en ook de hulphond die mee was. Via de ingang naar een voormalige vestiging kwamen we bij het Uddelermeer. Er was niets meer te zien van deze voormalige vestiging behalve dan de wal om deze voormalige vestiging heen. Ook hier wist een van de wandelaars het een en ander over te vertellen.
We waren inmiddels vlakbij ons eindpunt. Het was nog maar een paar honderd meter lopen tot het restaurant, waar we de mooie etappe gezellig afsloten met wat te drinken. We zaten met z’n allen aan een lange tafel bij een heerlijk warme open haard.
