Zaterdag 18 maart 2023: Assel – Kootwijk (11 km)
Op 18 maart 2023 maakten we een nieuwe start met de interkerkelijke wandelgroep Veluwe Zwerfpad. Vooraf hadden we al een heel aantal enthousiaste reacties gehad over dit initiatief. Daarbij beloofde het ook nog eens een prachtige lentedag te worden. Even voor half tien liepen de eerste wandelaars bij ons binnen. Al snel kwamen er meer. Uiteindelijk waren we met een mooie groep van 22 wandelaars. Het was meteen gezellig.
We dronken eerst koffie of thee met iets lekkers erbij. We hielden een korte dagopening rondom psalm 23. Daarna legde Gijs uit hoe we het met het vervoer zouden doen. Om tien uur vertrok een groep chauffeurs naar het eindpunt van de etappe om daar een aantal auto’s achter te laten en dan terug te rijden naar het beginpunt in Assel. De overige wandelaars gingen iets later weg en reden meteen naar Assel.
Tegen kwart voor elf waren we allemaal klaar voor. Vanaf de parkeerplaats liepen we meteen het bos in. Al snel waren we met elkaar in gesprek. Na enkele kilometers wandelen begon de groep wat uit elkaar te lopen. Op een kruising met een picknickbank hield de voorste groep even halt. Enkele wandelaars zagen de kans schoon om alvast een rustpauze in te lassen. Een van de wandelaars bleek jarig te zijn en zag dit als het goede moment om te trakteren op een stroopwafel. Zo had iedereen weer genoeg energie om verder te gaan.
Na deze korte stop liepen we verder naar het Kootwijkerveen. Hier was duidelijk het een en ander veranderd. Aan de noordoost kant van het Kootwijkerveen waren stukken bos gekapt om zo weer een open vlakte te creëren. Een nieuw bochtig zandpad was aangelegd door dit open gebied. Dit pad had duidelijk ook aantrekkingskracht voor mountainbikers. We moesten dus af en toe even goed opletten en opzij springen voor onze eigen veiligheid.
Halverwege de oever van het Kootwijkerveen stonden we even stil om dit mooie gebied even te bekijken en in ons op te nemen. Dit is het enige stukje hoogveen op de Veluwe. Stukken hoogveen zijn in het verleden ontgonnen. Daar staat nu water. Dit is ook een uniek natuurgebied met allerlei soorten dieren. Het was nu nog vroeg in het voorjaar en de natuur was hier nog duidelijk in een winterslaap. Dit is om een mooie plek om verder op in het seizoen nog eens te bezoeken.
We vervolgden het pad verder langs het Kootwijkerveen en daarna door het bos. Algauw kwamen we in een meer zanderig gebied, het Caitwickerzand. Dit gebied is de laatste jaren ook teruggeven aan de natuur. Het voormalige dagrecreatie terrein is er niet meer. Dat maakte het toch aantrekkelijker voor de wandelaar. We hoorden van een grondexpert in de groep dat het toch nog zichtbaar was dat hier vroeger een asfaltweg had gelegen.
Het nadeel van het opheffen van het dagrecreatieterrein was dat ook de picknickbanken verwijderd waren. Dus hadden we geen andere keuze dan om op de grond te gaan zitten. Gelukkig was er nog een ondiepe zandkuil met lekker zachte mos plekken in de warme zon waar we konden zitten. Een van de wandelaars had vergeten een lunchpakket mee te nemen, maar door eerlijk delen en de stroopwafels was dit zo opgelost.
Na de lunch liepen we verder door het Caitwickerzand gebied, een afwisseling van bos, heide en zand. Het Veluwe Zwerfpad ging hier soms over smalle bochtige paadjes waar het lastiger was om naast elkaar te lopen. We kwamen in een wat meer bosachtig gebied terecht. Via een tunneltje gingen we onder de A1 door en een stukje verder kruisten we een spoorlijn. De lucht werd behoorlijk donker, maar gelukkig bleef het droog.
Het laatste stukje van de etappe ging weer over een breed pad, zodat er weer alle ruimte was om naast elkaar te lopen. We liepen hier langs de Kootwijkerduinen op en op het laatst nog even door een paar landerijen. In Kootwijk aangekomen zagen we dat het terras van één van de restaurants nog geheel leeg was. Dat was een mooie plek om deze wandeldag gezellig af te sluiten. Daarna zijn we met z’n allen met de auto’s die in Kootwijk achtergelaten waren teruggereden naar Assel waar de overige auto’s stonden. Vanaf Assel ging iedereen weer zijns weegs. Het was een prachtige wandeling waarbij we genoten hebben van de natuur en van de ontmoeting met elkaar.





