Zaterdag 15 april 2023: Hoog Buurlo – Kootwijk (11 km)

Na een wisselvallige periode was dit een uitgelezen dag voor de volgende etappe van het Veluwe Zwerfpad. Op deze mooie wandeldag met zon en prachtige wolkenluchten kwamen de eerste wandelaars al vroeg bij ons binnen. Er waren enkele nieuwe wandelaars, die meteen in de groep opgenomen werden. Op deze dag waren er 16 wandelaars.

Na een korte dagopening vertrok een groep chauffeurs naar het eindpunt van de etappe om daar een aantal auto’s achter te laten en dan door te rijden naar het beginpunt in Hoog Buurlo. De overige wandelaars reden met de resterende auto’s meteen naar het beginpunt. Tijdens onze autorit konden we al genieten van de ontluikende natuur en de eerste groene blaadjes aan de beukenbomen.

Even na half elf waren we klaar voor vertrek voor een stevige wandeling. We liepen eerst richting de schaapskooi van Hoog Buurlo. Vanaf de schaapskooi, die bovenop de heuvel ligt, hadden we een prachtig uitzicht over de Hoog Buurlose heide. Onze wandeltocht ging eerst een stuk door een ietwat heuvelachtig bosgebied. Er waren meteen al weer gezellige en ook diepgaande gesprekken tussen de wandelaars. Na een half uurtje lopen begonnen we aan een ommetje over de uitgestrekte Hoog Buurlose heide. Wat is dat een prachtig open gebied om door te lopen.

Verderop kwamen we langs een paar gebouwen die vroeger bij Radio Kootwijk hoorden. Eén van de gebouwen heet de “Droomfabriek”, een trainingscentrum. Ze omschrijven zich als een trainingscentrum verscholen op de hei, achter oude inheemse bossen, ver voorbij de 549 ongelezen e-mails, een unieke plek, een plek waar gedroomd mag worden. Een van de wandelaars voelde zich hierdoor erg aangesproken en ging hier ook even dromen.

We vervolgden onze weg richting Radio Kootwijk. We liepen weer een stukje door een bosachtig gebied. We kwamen op een heuvel met een picknickbank met een prachtig uitzicht over de Hoog Buurlose heide. Het nodigde enkele wandelaars uit om hier te gaan zitten voor de lunch. Maar ja de wandelleider had anders beschikt. Dus moesten we nog een kilometer doorlopen tot het voormalige zendstation van Radio Kootwijk.

Aan de achterkant van het gebouw, in de luwte van de wind, stond een picknickbank en waren er enkele muurtjes om op te zitten. Dat was een mooie plek voor onze lunchpauze. Eén van de wandelaars wist vanuit zijn vroegere werk veel over dit voormalige radiostation. Hij vertelde hier enthousiast over. Eén van de punten die hij noemde was dat dit één van de weinige gebieden in Nederland is waar het ’s nachts nog echt donker is vanwege de afgelegenheid van dit gebied.

Na de lunchpauze was het nog zo’n vijf kilometer lopen tot Kootwijk, maar het waren wel pittige kilometers. Vanaf het zendstation liepen we via een uitgestrekt heidegebied naar het Kootwijkerzand, een uniek stukje natuur op de Veluwe. Het is het grootste stuifzandgebied van West-Europa. De wind heeft het natuurgebied vooral gevormd zoals het nu is. Onder andere de vliegdennen zijn gevormd door de wind die de wortels open heeft doen waaien.

Wij liepen dwars door dit gebied heen. Dat betekende naast genieten ook een paar kilometer flink ploeteren door het losse zand. Gelukkig was het zand door de vele regen van de laatste tijd nog niet al te mul. Aan het einde van het Kootwijkerzand toen de benen het al begonnen te voelen moesten we als toetje nog tegen een flinke zandheuvel op.

Gelukkig werd het na deze laatste zandheuvel een stuk gemakkelijker om te lopen en was het niet ver meer naar ons eindpunt in Kootwijk. Bij restaurant het Hilletje konden we op een beschut terras heerlijk bijkomen met koffie of thee of een drankje. Een aantal liet zich door de ober verleiden om daarbij een verrukkelijk home-made stukje taart te nemen. Vermoeid, maar ook voldaan en verkwikt gingen we met de achtergelaten auto’s terug naar het beginpunt bij Hoog Buurlo, Daar ging een ieder na een mooie wandeldag weer zijns weegs.