Vrijdag 1 november 2024: Oeding – Winterswijk (18 km)

We hadden in het hotel een zeer ruime kamer. Wel was het in de vorige avond buiten wat rumoerig vanwege de aankomende vrije dag. Verder hadden we een prima nachtrust. Ook het ontbijt in het hotel was goed verzorgd. Na ons vertrek liepen we eerst weer ruim een kilometer terug naar het Noaberpad. Er was deze ochtend een ware uittocht van Duitsers naar Nederland. Het was een vrijde dag in Duitsland en alle winkels waren dicht. Veel Duitsers zochten daarom op hun vrije dag vertier in Nederland waar alles normaal open was.

We liepen vanaf het beginpunt van de etappe meteen een rustige weg in. Het was nog een beetje mistig. Na een kilometer lopen passeerden we de Nederlands grens en werd de weg onverhard. Na enkele kilometers kwamen we bij een voormalige spoorlijn, de Borkense baan, waar de rails en de bielzen nog aanwezig waren. Ze waren overwoekerd met de begroeiing. Daar gingen we over een klein smal paadje door een klein natuurgebiedje weer Duitsland in. Toen we weer een klein stukje Duitsland in waren ging het Noaberpad over een heel mooi smal beukenlaantje.

We schampten even de rand van Burlo. Vervolgens liepen we over een fietspad naar het Wooldse Veen, een natuurgebied dat gedeeltelijk in Duitsland en gedeeltelijk in Nederland ligt. We liepen eerst in Duitsland aan de zuidkant van dit gebied. Aan het einde van het veengebied sloegen we rechtsaf richting Nederland. Op de grens met Nederland was een schuilhut waar we de lunchstop gehouden hebben.

Na de lunch liepen we Nederland weer in. We kwamen nog een stukje langs het Wooldse Veen waar we konden genieten van de uitzichten over dit natuurgebied. We moesten even een paar honderd meter langs een zeer modderige weg, maar het lukte ons om dit gebied te passeren zonder dat onze voeten nat werden.

De rest van de etappe ging over meest onverharde, maar goed begaanbare paden. We hadden een afwisseling van stukjes bos en kleine landerijen met veel bomen aan de rand van de landerijen. Ook hier was het best mooi wandelen. Toen we aan de zuidkant van Winterswijk waren verlieten we het Noaberpad en gingen we naar het Station van Winterswijk. We hadden geluk. De trein richting Zutphen stond al klaar en binnen een paar minuten vertrokken we richting huis.