Dinsdag 25 augustus 2026: IJsselstein – Woerden (22 km)

Op een mooie zonnige warme dag van ongeveer 25 graden hebben we deze etappe gelopen. In de ochtend zijn we met de trein naar Utrecht en daarna met de tram naar IJsselstein gereisd. Vanaf het station waren we al snel op het Groen Hartpad.

De etappe begon in het oude centrum van IJsselstein. Al snel waren we bij de Hollandsche IJssel. Het Groene Hartpad ging een heel aantal kilometers over het jaagpad van de Hollandsche IJssel. Het was voornamelijk een kort gemaaid graspad waar je prima over kon lopen. Aan het begin van de etappe waren we nog in de buurt van IJsselstein, waar me mee konden genieten van de luidsprekers die de feestelijkheden in IJsselstein begeleidden in verband met het naderende einde van de zomervakantie.

Na een paar kilometer moesten we even van het jaagpad af over een rustige asfaltweg omdat we niet over het terrein van een camping mochten lopen. Daarna gingen we gewoon weer verder over het jaagpad. Anderhalve kilometer verderop kwamen we bij een haven met plezierboten. Daar hebben we even op een bankje gezeten.

Daarna moesten we besluiten of we verder langs de Hollandsche IJssel zouden lopen of over het fietspad. Volgens het boek was de hoofdroute langs de Hollandsche IJssel. Volgens de markeringen was dit de alternatieve route. Verder stond er een bord dat het aanbevolen was om de route langs de Hollandsche IJssel met laarzen te lopen. We besloten daarom om maar over het fietspad te lopen. Dat was rustig maar minder aantrekkelijk.

Een paar kilometer verder bij Knollemanshoek kwamen de routes weer bij elkaar. Daar gingen we eerst over een verhard voetpad en niet veel verder bereikten we de onverharde Tiendweg naar Montfort. Dat was een mooi onverharde graspad van een paar kilometer dat tussen een paar brede sloten doorliep. Onderweg hebben we op een picknickbank gezeten voor onze lunchpauze.

In Montfort ging de route dwars door het oude centrum en kwamen we via een poort het centrum binnen. We waren er al snel doorheen. Wat volgde was een lange rechte rustige weg met wel heel wat fietsers maar bijna geen auto’s en niet het meest mooie gedeelte van de etappe. Een kilometer of drie verderop sloegen we linksaf naar Linschoten. Daar werden we het fietspad opgestuurd en niet over het graspad op de dijk in verband met werkzaamheden.

In Linschoten kwamen we weer op de originele route. Deze ging door het oude gedeelte van Linschoten. In een parkje dichtbij de kerk hebben we onze tweede lunchpauze gehouden. Nadat we Linschoten uit waren maakten we nog een ommetje door het Landgoed Linschoten, een mooi gebied. We hoopten op een onverhard pad. Maar helaas was het grootste gedeelte een verharde weg met behoorlijk wat fietser en een enkele auto.

Nadat we onder de A12 waren doorgegaan was het nog een paar kilometer lopen naar het station, het eindpunt van de etappe. Vanaf het station zijn we het centrum ingelopen waar we een hotelkamer hadden gereserveerd. In de avond was het nog vrij warm en konden we heerlijk op het terras dineren.