Vrijdag 6 maart 2026: Vilsteren – Heino (21 km)

Dit was de laatste en langste etappe van onze driedaagse wandeltocht. Het was opnieuw een zonnige en warme dag. Na ons ontbijt vertrokken we en genoten we eerst nog van het dorpje Vilsteren. Ons hotel was vlakbij een grote kerk. Aan de andere kant van de weg was een molen en even verderop passeerden we een kasteel. De tuinen eromheen stonden vol met bloeiende narcissen.

Na een klein kilometer lopen waren we weer op de route van het Roots Natuurpad. Al snel gingen we een bospad in. Even verderop moesten we via een hoge brug met behoorlijk steil trappen de spoorlijn oversteken. Deze brug was nog maar een jaar geleden geplaatst.

Nadat we de spoorlijn overgestoken waren kwamen we in het Vilsterse Veld. Het was hier erg stil. Andere wandelaars kwamen we hier niet tegen. In het midden van het Vilsterse Veld waren een paar heide gebieden. Je mocht de heide niet op omdat het een rustgebied was voor wild. Maar je kon het wel tussen de bomen en struiken door zien.

Even verderop kwamen we door een paar landerijen. Daarna volgde een aantal kilometers door het bos van het Landgoed Rechteren. In dat bos was weinig afwisseling in de natuur en het was er heel stil. We kamen er geen enkele wandelaar tegen. Wel was er op een gegeven moment een pad dat helemaal omgewerkt en heel ongelijk was. Dat was over een afstand van ongeveer een kilometer waar we aan de rand van het pad nog een enigszins begaanbare doortocht konden vinden.

Na het bos kwamen we in meer open gebied met een aantal huizen en een camping. Toen we iets over de helft van de etappe kwamen passeerden we een bankje voor onze lunchpauze.

Na onze lunchpauze was het eerst een afwisseling van stukjes bos en landerijen. Daarna bereikten we een kanaal, waar we ruim een kilometer langs op liepen op een onverharde zandweg naast een fietspad. Er waren mooie plekjes langs het kanaal. Op een gegeven moment kwamen we langs een ooievaarsnest die we van heel dichtbij konden bewonderen.

Nadat we het kanaal overgestoken waren volgden enkele kilometers door een afwisselend gebied met landerijen en bosjes over een mooi onverhard wandelpad. Even voor Heino kwamen we langs een smal beekje met een vistrap. Net voor Heino hielden we onze tweede lunchpauze.

Na deze pauze liepen we eerst een stuk door Heino. Op een klein stukje na meden we drukke wegen. Wat verderop gingen we Heino weer uit en liepen we door landelijk gebied naar het station van Heino. Vandaar zijn we met het openbaar vervoer naar huis gereisd.