Zaterdag 6 juli 2024: Engelberg – Tannalp (16 km)

Helaas had ik een onrustige nacht vanwege het geluid buiten. Eerst waren er feesten in het centrum. Daarna hoorde ik tot in de late nacht een muziekje bij de ingang van een ander hotel dat net naast mijn hotel lag. Om half tien was ik gaan rusten en om half zes opgestaan. Ik heb ontbeten op mijn kamer met eigen spullen. Ik ben iets voor half zeven vertrokken vanwege de verwachte regen in de middag. In de ochtend was het nog prachtig weer om te wandelen.

Ik had een flinke klim voor de boeg van ruim 1200 meter tot de Jochpas. Al snel dook ik het bos in en een stukje verder kwam ik op mooie alpenweiden. Daar ging het nog niet zo steil omhoog. Daarop volgde een steil stuk met vele haarspeldbochten tot aan de Trübsee.
Onderweg ontmoette ik een jonge Zwitser met een hond die een behoorlijk stukje harder liep dan ik. Hij liep totale RN1 (Via Alpina in Zwitserland) vanaf Vaduz naar Montreux. Hij liep ongeveer twee keer zo veel per dag als ik en had ook kampeerspullen bij zich.

Bij de Trübsee heb ik hem tijdens een rustpauze even gesproken en even verderop kwam ik de groep van nu 6 Nederlanders van begin dertig weer tegen. Die hadden daar wild gekampeerd. Dat zou de laatste keer zijn dat ik hun zou ontmoeten omdat ze een andere richting opgingen. Ze moesten namelijk over drie dagen in Zürich zijn voor de promotie van een vriend.

Na de Trübsee was het nog ruim 400 meter omhoog naar de Jochpas die iets mindere hoog was als de Surenerpas van de vorige dag. De klim begon in mooie alpenweiden en was op een paar stukjes na niet al te steil. Er waren maar een paar sneeuwveldjes. Het stelde niet veel voor.
Boven aangekomen heb ik een rustpauze ingelast op een picknickbank met een schitterend uitzicht. Daar heb ik wat gegeten. Na deze pauze begon ik aan het laatste stuk van nog bijna twee uur lopen. De zon scheen eerst nog, maar de lucht begon vanuit het westen te betrekken. Vanaf de pas zag ik in de verte al het meer bij Engstlenalp liggen. Dat was een afdaling van ruim 400 meter. Deze afdaling was niet al te steil, soms wel wat rotsachtig maar verder goed te doen.

Vanaf Engstlenalp was het nog drie kwartier en weer 175 meter omhoog. Het eerste stuk voorbij Engstlenalp was nog vlak. Daarna kwam de klim die niet al te steil was. Onderweg kwam ik nog wel langs diepe afgronden waar met name de mountainbikers voor gewaarschuwd werden. Het pad was hier een stukje verhard en ruim een meter breed met kabels aan de rotsen bevestigd waar je ook nog aan kon vasthouden. Dat vond ik eerlijk gezegd overdreven. Daarna was ik al snel bij Tannalp waar ik verbleef.

Het was half één en mijn kamer was nog niet vrij. Dat zou nog een paar uur duren. Ik heb daar een heerlijke stevige goulash soep genomen en verder rustig aangedaan. Na half drie kon ik in de kamer. Daarna heb ik gedoucht en even gerust. Na een buitje was het weer een tijdje droog. Toen ben ik nog even naar het mooie Tannersee gelopen een klein kilometer verderop. Nadat ik weer terug was begon het een tijdje later stevig te regenen.

Ik had demi-pension geboekt. In de avond heb ik gedineerd en uitgebreid gesproken met een andere wandelaar die ook de Via Alpina liep. Hij wilde zich precies aan de beschreven etappes houden. Ik ging daar flexibel mee om.