Vrijdag 5 juli 2024: Brüsti – Engelberg (21,5 km)

Ik had maar matig geslapen en had steeds dorst in de nacht vanwege het zoute eten van de vorige avond. Samen met de andere gast besloten we om vroeg, half zeven, te ontbijten, want we hadden een lange zware etappe voor de boeg. Het was een prachtige wandeldag, zon, enkele lagere wolken en een prima temperatuur.

Ik ben even voor half acht vertrokken. Ik kwam nog laags enkele huizen voordat ik het bos weer indook. Het ging meteen alweer stevig omhoog. Iets verderop werd het wat vlakker. Ik moest ook even steil naar beneden en weer steil omhoog langs een kabel vanwege de afgronden.
Al gauw werd het terrein opener en kwam ik boven de boomgrens. Daar ontmoette ik een lokale bewoner uit Attinghausen, die ook het jacht beheer over dit gebied had. Hij had een dag vrij genomen vanwege het mooie weer. Hij vond het altijd mooi om hier te wandelen en vertelde dat hij volgend jaar met pensioen ging. Toen hij vroeg of ik al met pensioen was en mijn leeftijd hoorde verbaasde het hem dat ik dit nog kon.

Hij waarschuwde mij voor heel veel sneeuw, maar je kon er wel door. Toen ik vanaf de Brüsti Hütte ongeveer halverwege de Surenerpas was begon er steeds meer sneeuw te komen. Dit gedeelte tot aan de pas was nog zo’n 80 tot 90 percent bedekt met sneeuw. Veel goede voetstappen waren er ook niet. Dus elke stap moest ik met kracht in de sneeuw zetten. Dat ging dus heel langzaam maar mooi was het wel. Gelukkig had ik de SwitzerlandMobile app zodat ik kon zien dat ik in de buurt van het pad bleef maar het pad zelf was nauwelijks zichtbaar. Zo af en toe zag ik wel de Via Alpina markeringen.

Op de Surenerpas ontmoette ik een Zwitserse vrouw, die ook alleen was. Zij had dankbaar gebruik gemaakt van mijn voetsporen. Ze was behoorlijk vermoeid geworden van dit zware stuk en besloot daarom niet al te veel verder meer te lopen. Ik had nog een lange afdaling voor de boeg. We hebben allebei op de Surenerpas geluncht.

Na de lunchpauze begon ik aan de afdaling. Ik kreeg meteen goede hoop dat het niet al te lastig zou zijn, want mountain-bikers konden via dit pad omhoog komen. Dan kan het voor wandelaars zeker geen probleem zijn. Eerst ging het stevig naar beneden, maar ook weer niet zo heel steil en slechts een paar kleine sneeuw veldjes. Het was een prachtige dal met bergen met sneeuw aan beide zijden en een paar meertjes. Verderop kwam ik door alpenweiden met schapen en runderen. Die waren niet bang. Er liepen hier heel veel mensen.

Vooral bij de Blackenalp liep veel vee. Na de Blackenalp volgde een gemakkelijk stuk over een bredere weg. Daarna moest ik door de velden een stuk vrij steil naar beneden lopen op een pad met veel rotsen. Dat was dus af en toe even oppassen. Ik kwam weer een stukje op een bredere weg, maar al snel daarna werd ik weer een pad opgestuurd een stukje boven de weg en dat was behoorlijk rotsachtig. Nadat ik weer bij de weg kwam stak ik de rivier over en liep ik verder op een vrij gemakkelijk pad tot aan Engelberg. Onderweg heb nog een keer gerust op een picknick bank.

In het centrum van Engelberg had ik een hotel geboekt. Ik wilde de volgende ochtend heel vroeg vertrekken van de verwachting dat er in de middag heel slecht weer zou komen. Helaas kon ik daardoor niet in het hotel ontbijten. Ik heb daarom in een supermarkt het proviand voor het ontbijt en de lunches van de volgende twee dagen gekocht. In de avond ben ik in Engelberg uit eten geweest.