Woerden – Bodegraven (22,5 km)

Maandag 14 september 2020: Woerden – Bodegraven (22,5 km)

Op een prachtige zonnige maar snikhete dag van ruim 30 graden hebben we deze etappe gelopen. We zijn in de ochtend eerst met de auto naar Bodegraven gereden. Daar konden we de auto gratis parkeren bij het station. Vanuit Bodegraven hebben we de trein naar Woerden genomen. Dat duurde slechts een kleine tien minuten. Vanaf het station was het nog een paar honderd meter lopen naar het Romeinse Limespad.

De route van deze dag begon in het centrum van Woerden. Dit was een verrassend mooi oud centrum. We kwamen langs de oude Rooms Katholieke kerk. Daar gingen we even naar binnen. Het was een prachtige oude kerk. Na dit bezoek liepen we verder door het centrum van Woerden en daarna via een buitenwijk onder de spoorlijn en de A12 door naar een stil landelijk gebied.

Het eerste gedeelte in het landelijke gebied ging over een fietspad en daarna over een stil weggetje met een aantal mooie huizen. Het water stond in dit moerassige gebied heel hoog. Net voordat we het dorpje Papekop bereikten zagen we een tuin met een heel groepje Papekoppen opgesteld.

Aan het einde van het dorpje Papekop kwamen we een langs een stenenbankje wat helemaal versierd was met mozaïek stukjes. We hebben daarop gezeten voor onze lunch. Een paar kilometer voorbij Papekop verlieten we de verharde wegen en gingen we een graspad op tussen bomen en struiken door. Anderhalve kilometer verder was een alternatieve route aangegeven omdat de officiële route verderop niet goed onderhouden was.

Op deze alternatieve route liepen we eerst nog een kilometer over een graspad. Aan het einde hiervan bereikten we een stil weggetje dat we volgden tot Driebruggen. Er stonden hier een aantal mooie huizen afgewisseld met weilanden waarin de koeien graasden. In Driebruggen kwamen we toch geen drie bruggen tegen. Aan het einde van Driebruggen gingen we een fietspad op. Een kilometer verder sloegen we af in noordelijke richting over een grasdijk, de Prinsendijk. Dit was een voormalige verdedigingslinie in de zeventiende eeuw.

De Prinsendijk was goed te belopen. Het was op de dijk wel erg warm. Er was geen schaduw en bijna geen wind bij een temperatuur van ruim 30 graden. We raakten snel door ons water heen, maar gelukkig had Gijs nog een extra liter meegenomen, zodat we toch voldoende hadden tot Bodegraven. De route over de dijk duurde een aantal kilometers. Even voor Bodegraven kwamen we weer op een verharde weg. De laatste paar kilometers van de etappe waren een verademing omdat we daar langs een schaduwrijk jaagpad konden lopen.

Bij het centrum van Bodegraven aangekomen verlieten we het Romeinse Limespad richting het station. Dat was slechts enkele honderden meters lopen totdat we de parkeerplaats met de auto weer bereikten. Vanuit Bodegraven zijn we daarna weer naar huis gereden.