Blog vanuit Navarrenx

vorige blogvolgende blog

Maandag 26 augustus 2019, Navarrenx, Frankrijk

Inmiddels zijn we twee maanden onderweg en over de helft van onze voettocht naar Santiago de Compostela. Over enkele dagen hopen we Frankrijk achter ons te laten. Elke dag zien we de Pyreneeën dichterbij komen. Die zullen we over enkele dagen moeten oversteken. De etappe door de Pyreneeën is de schrik van menige pelgrim, maar gelukkig hebben wij heel wat wandel conditie en ervaring in de bergen opgebouwd.

De afgelopen week zijn we weer een heel stuk verder gekomen. Dit was duidelijk het vlakste deel door Frankrijk. Sommige stukken waren best saai. Eerst door heel veel velden met zonnebloemen. Daarna een zeer groot aantal wijngaarden en de laatste dagen vooral heel veel mais die erg hoog staat. Ook is het de laatste paar dagen wat meer glooiend geworden, zodat de route weer iets zwaarder maar ook aantrekkelijker werd.

Voor ons idee zijn we al heel lang weg. We beginnen ons af te vragen hoe het ons zal bevallen als we weer thuis zijn.

We hebben de laatste paar weken weer nieuwe mensen ontmoet, waar we stukken mee optrokken.

De afgelopen twee weken hebben heel vaak een jong Zwitsers stel ontmoet van rond de 30. Soms zagen we ze een paar dagen niet, maar dan doken ze weer op. Ze bleken ongeveer dezelfde afstanden te lopen. Ze zaten allebei in het onderwijs, maar hebben een sabbatical genomen

Een paar dagen geleden ontmoetten we voor het eerst een jonge Tsjechische man en vrouw. Ze waren deel van een vriendengroep van zes personen, die in maart vanuit Tsjechië vertrokken waren. Eén van de vriendengroep was invalide en ziek en werd per rolstoel meegenomen. Deze invalide vriend is enkele weken geleden onderweg gestorven. Dat is wel een heel heftig verhaal.

Daarnaast hebben we nog vele anderen ontmoet. De meesten lopen maar één of twee weken en gaan dan het volgend jaar weer verder. De laatste dagen zijn er duidelijk minder pelgrims. De vakanties lopen ten einde.

Op een gegeven moment kwamen we langs een oud stationsgebouw langs een spoorlijn die niet meer bestond. Daar bleek een gepensioneerd Nederlands stel te wonen sinds vorig jaar september. Ze waren bezig met het op te knappen. We dachten meteen aan het programma Ik Vertrek. Wat bezielt deze mensen.

Regelmatig worden we verrast door de liefdadigheid van de lokale bevolking voor de pelgrims. We zijn de laatste week verschillende keren langs rustplaatsen gekomen die speciaal opgezet waren voor pelgrims. Meestal kon je dan een kopje koffie inschenken. Soms was er ook wat lekkers en fruit bij.

We zijn weer door heel wat plaatsjes gekomen. We hebben weer heel veel kerken gezien. Sommige kleine plaatsjes hebben de mooiste kerken. Wat ons wel opvalt is de armoede in dit gebied.

Anja had de laatste dagen wat fysieke problemen met haar ene been. Het bleek een typisch probleem voor pelgrims te zijn die lange tijd over verharde wegen liepen. Door een wonderzalfje, behandeling met ijs en wat minder te lopen is het inmiddels al weer behoorlijk opgeknapt. Dat korter lopen paste perfect bij de tropische temperaturen van de laatste dagen.

Morgen gaan we weer verder op weg richting Spanje. We zijn erg benieuwd wat we hier weer zullen beleven.

vorige blogvolgende blog