Blog vanuit Montfaucon en Velay

vorige blogvolgende blog

woensdag 17 juli 2019, Montfaucon-en-Velay, Frankrijk

Inmiddels zijn we de Rhone overgestoken en is het niet meer zo ver naar Le Puy. We verwachten er aanstaande zaterdag aan te komen. Het was gelukkig een stuk minder warm, meest tussen de 25 en 30 graden en soms nog een paar graden warmer. Daardoor konden we een heel stuk verder komen. We hebben de laatste tien dagen in totaal meer dan 200 kilometer gelopen met toch nog wel heel wat hoogteverschillen. We hebben de afgelopen week weer heel wat beleefd.

Als eerste, de GR65 is een mooie route met veel stille paadjes en weggetjes. Daar hoor je de vogels nog fluiten en kom je tot rust. We hebben het gevoel al heel lang onderweg te zijn.

Wat meer over onze belevenissen.

Als eerste hadden we toch wel een bijzondere belevenis op weg naar Yenne. Halverwege de etappe kwam plotseling een grote zwarte hond opduiken, die vele kilometers met ons meeliep. Hij wees ons de weg naar Yenne en had dat blijkbaar al eerder gedaan met andere pelgrims. Bij een restaurant wilden ze de hond al water geven, maar we zeiden dat hij niet van ons was. Later, nadat we hem uit het oog waren verloren, hoorden we dat hij alweer met andere mensen vriendschap had gesloten.
Vanwege de zware onweersverwachting, wilden we in een hotel slapen.
Maar helaas geen plaats meer. We werden doorverwezen naar een camping die wel een caravan beschikbaar had. Het bleek een echte oude retro caravan te zijn.

Op 9 juli waren we 37 jaar getrouwd. Hét leek ons wel leuk om dan een wat luxer verblijfplaats te reserveren. Op de zevende juli reserveerden we een mooie b&b verblijfplaats. Máar de volgende ochtend werden we opgebeld dat dit niet door kon gaan. Maar er was wel een ander adres, namelijk bij een kasteel. We werden daar zeer gastvrij ontvangen. We werden getrakteerd op een gratis fles wijn.

We ontmoetten daar Roland uit Wenen. Hij had last van zijn enkel en heeft daarom een paar dagen niet gewandeld en gewerkt op het kasteel. Enkele dagen later kwamen we Roland weer tegen. Hij heeft een dag met ons opgelopen. Hij is 24 jaar en vastgelopen in zijn leven en nu op zoek naar een nieuwe weg. Ook gisteren en vandaag kwamen we hem weer tegen. Hij lijkt zijn besluit inmiddels genomen te hebben.

In Grand Lemps hadden we wat lekkers en fruit in de supermarkt gekocht. Dat gingen we opeten op een bankje op het binnenplein. Spontaan kwam een lokale bewoner ons een kop koffie brengen en vertelde hij vol trots aan ons het een en ander over dit stadje. Hij wees ons op een prachtige lokale muurschildering.

We hebben afwisselend overnacht in goedkopere hotels, gite d’etapes, of in onze tent. Op campings koken we vaak zelf iets gemakkelijks. Anders eten we vaak bij onze overnachtingsplek of gaan we uit eten.

Enkele dagen geleden waren we op een camping in Chessieu, waar we nooit meer naar terug willen. We vonden het maar een luguber zooitje. In de nacht om één uur kwamen er een groepje luidruchtige waarschijnlijk dronken mannen op de camping. Dat ging een heel tijdje door. De honden blaften meer dan een uur onophoudelijk. We waren blij dat we de volgende ochtend heelhuids de camping konden verlaten, maar goed geslapen hadden we niet. Dat maakte de etappe met name voor Anja extra lastig. De laatste 8 km waren bijna helemaal in de hete zon. Op dat moment kwamen we een vrouw tegen die zag dat we pelgrims waren en die Anja op een bijzondere manier bemoedigde en vertelde over beschermengelen.

Een paar dagen geleden kwamen we op een camping een oudere Duitser tegen, die bleek bijna geen geld meer te hebben. Hij had zich inmiddels gedoucht en bedelde ervoor om gratis op de camping te kunnen staan. Maar dat werd niet toegestaan. Hij was met de mountainbike. De volgende dag kwamen we hem weer tegen in de gite d’etape. Daar heeft hij voor zijn overnachting gewerkt.

We genieten echt van de tocht, de natuur, de stiltes en de vele ontmoetingen. We hebben het gevoel al lang weg te zijn. Dat zorgt er ook voor dat voor Gijs het werk nu heel ver weg is.

vorige blogvolgende blog