Blog vanuit Leon

vorige blogvolgende blog

Zondag 22 september 2019, León, Spanje

Vandaag zijn we in Leon aangekomen. We zitten nu in een mooi appartement op steenworp afstand van de kathedraal. Daarmee hebben we het vlakste en saaiste gedeelte van de Camino Frances nu afgesloten. We hebben van heel wat pelgrims gehoord dat ze dit stuk maar overslaan. Voor ons gaf dit juist de gelegenheid om eens een aantal dingen te overdenken.

Gisteren is de herfst ingetreden. Het lijkt wel of het weer zich hier exact aanhoudt. Het is behoorlijk fris, maar toch een verademing ten opzichte van de hitte in de zomer. Ook de natuur begint zijn herfsttooi aan te trekken. Het begint steeds meer tot ons door te dringen dat er ook aan deze pelgrimstocht binnenkort een einde komt.

We zijn de afgelopen tijd heel veel mensen tegengekomen op de Camino Grandes, waaronder ook een aantal Nederlanders. Er zijn heel veel manieren waarop de mensen de Camino lopen. We hebben ons afgevraagd wat een echte pelgrim kenmerkt. En zijn wij nu wel echte pelgrims? Om maar enkele overwegingen te noemen. We hebben heel veel mensen ontmoet, die elk jaar één of twee weken of zelfs maar een paar dagen een stukje van de Camino lopen. Het is ook gangbaar om stukken af te leggen met een taxi. Één keer hebben we een huifkar gezien, die voor ons een bekende loopster vervoerde.

Wij hebben wel een heel lang stuk in één keer gelopen, maar ook weer niet helemaal vanaf ons huis. Sinds Nyon hebben we echt alles per voet gedaan. Maar er zijn maar zeer weinigen die zo’n lang stuk achtereen gelopen hebben. Wij hebben deze tocht wel gemaakt op een kruispunt van ons leven. Er zijn velen die hun bagage laten vervoeren naar de volgende overnachtingsplek, maar wij hebben het altijd zelf gedragen. Het is gangbaar bij echte pelgrims om nooit een overnachting vooraf te reserveren en te vertrouwen dat er nog een plekje is, maar wij hebben wel vooraf gereserveerd vanwege de drukte. Een echte pelgrim behoort sober te leven, terwijl wij vaak voor de iets comfortabelere overnachtingsplekken gingen met een privé kamer voor onszelf en zo af en toe een wat luxere overnachting op onze rustplaatsen.

Tijdens de toch wel saaie etappes hebben we een aantal dingen overdacht. Heeft deze tocht ons gebracht wat we er van verwachten. Voor ons samen was het een tocht om nog dichter bij elkaar te komen. Het was voor Gijs een goede manier om zijn werk periode af te sluiten en daarvan los te komen. Het was voor ons beiden de tijd om nog eens goed na te denken over wat echt belangrijk voor ons is.

Naast al deze overdenkingen hebben we de afgelopen week weer heel wat mensen ontmoet. We hebben wat uitgebreidere gesprekken gehad met een Ierse vrouw, een Nederlands stel, een Duits echtpaar en een Amerikaans echtpaar. We hebben enkele malen gezamenlijk met een groep gegeten. Dat geeft extra handvaten tot gesprek.

Wat betreft de overnachtingen hebben we in zeer diverse verblijven geslapen, meestal met z’n tweeën op een kamer van heel modern en mooi tot echt super klassiek. Dat vonden we echt leuk en elke keer was weer een verrassing.

Morgen nemen we een rustdag in Leon om de stad wat verder te bekijken. Daarna willen we onze tocht weer vervolgen op dinsdag. We komen dan over enkele dagen op het hoogste punt van de Camino, Cruz de Ferro, waar veel pelgrims een steen bij het kruis leggen.

vorige blogvolgende blog