Blog vanuit Las Herrerias

vorige blogvolgende blog

Maandag 30 september 2019, Las Herrerias, Spanje

We schrijven dit reisverslag op een mooie zomerdag vanaf het balkon van onze kamer met een prachtig uitzicht op het groene dal en de achterliggende bergen. We beginnen ons steeds beter te realiseren dat er binnenkort een einde komt aan een unieke wandeltocht, die ons ons hele leven bij zal blijven.

Ook de afgelopen week hebben we weer heel wat beleefd en hebben we ook tijd gehad om verder na te denken. De vorige keer schreven we al over het pelgrim zijn. We hebben toen niet geschreven over de religieuze en spirituele aspecten. Tijdens onze wandeltocht hebben we ook teruggekeken naar ons verleden. Wat ons trof is dat we als trouwtekst een vers hadden uit een pelgrimspsalm, niet wetende dat we ooit deze pelgrimstocht zouden maken. Onze trouwtekst kwam uit psalm 121 en luidt dat de Here de schaduw is aan uw rechterhand. Doordat wij vanaf Zwitserland naar Santiago de Compostela lopen is de schaduw bijna altijd aan onze rechterhand.

Ook deze week mochten we weer een knipoogje ontvangen. We hadden een paar dagen geleden een heel vervelende overnachting. Als eerste was het heel lastig om de sleutel te verkrijgen van een kamer in een appartement dat we via booking.com geboekt hadden, omdat de eigenaar een kilometer verderop woonde en heel slecht in Engels was. Na heel veel gedoe hadden we de sleutel een kleine anderhalf uur later. Het bleek verder een prima appartement te zijn voor de prijs die we moesten betalen. Maar ja, om half drie s’nachts kwamen er een paar gasten van een andere kamer dronken binnen met veel kabaal en het duurde wel even voordat ze gingen slapen.

De volgende ochtend stonden wij zoals gebruikelijk om half zeven op. En tot onze grote schrik hadden ze nog een extra gast meegenomen, die in de gezamenlijke ruimte op de bank sliep en verder hadden ze in de keuken een grote puinhoop achtergelaten. We wilden daar ontbijten, maar dat ging niet. We hebben gauw iets op onze kamer gegeten en zijn daarna maar zo snel mogelijk vertrokken. Met deze negatieve ervaring zijn we op pad gegaan. We kwamen langs wijngaarden waar de druiven geoogst werden. Op een gegeven moment kwam er een man met een tractor en volle kar met druiven uit de wijngaard. Wij groetten hem vriendelijk en hij kwam van de tractor af en gaf ons spontaan vier heerlijke trossen met druiven! We hebben er van genoten.

Ook zijn we de afgelopen week langs het Cruz de Ferro gekomen. Het is een plek waar je een steen kunt neerleggen ter gedachtenis aan een probleem voor jezelf of een ander. Anja had een steen meegenomen en bij het kruis gelegd ter gedachtenis aan haar moeder, die altijd pijn heeft vanwege ernstig ingezakte wervels en dit neemt steeds ernstiger vormen aan. Dit was voor haar een bijzonder en emotioneel moment.

We hebben ook heel wat leuke overnachtingen gehad, onder andere bij een prachtige B&B met twee zeer gastvrije gastvrouwen en ook een overnachting in een klooster. Vandaag hebben we een mooie kamer in een Albergue met een Nederlandse eigenaresse.

De afgelopen week hebben we heel wat ontmoetingen gehad met andere pelgrims uit verschillende landen, onder andere, Ierland, Engeland, Canada, US, Spanje, Taiwan, Zuid Korea, Australië, etc. Ook kwamen we een Nederlander tegen die begin juni vanuit Houten bij Utrecht was vertrokken. Hij hoopt binnenkort zijn vrouw weer te zien in Santiago de Compostela. Wij zijn gelukkig samen. We hebben heel wat leuke en ook interessante gesprekken gehad.

We hebben de afgelopen week heerlijk kunnen wandelen. Het weer was voortreffelijk, droog, koele nachten en lekker warme dagen

Inmiddels begint de route aantrekkelijker te worden. Morgen krijgen we de laatste flinke klim van zo’n 700 meter. Daarna volgen nog lagere heuvels door een aantrekkelijker gebied in Galicië.

vorige blogvolgende blog