Blog vanuit Hornillos

vorige blogvolgende blog

Zondag 15 september 2019, Hornillos del Camino, Spanje

We schrijven dit reisverslag vanuit een piepklein dorpje dat aan de Camino Frances ligt. Dit is een grote overgang ten opzichte van gisteren toen we in het bruisende Burgos verbleven.

Het hoogtepunt van de afgelopen week was ons bezoek van gisteren aan de kathedraal van Burgos. Het is een en al een kunstwerk. De meeste kunstwerken stammen uit de tijd van 1200 tot 1600. Naast het hoofdgedeelte bevat de kathedraal vele kapellen, de ene nog mooier dan de andere. Vele beroemde kunstenaars uit diverse landen hebben hier vele jaren aan gewerkt. Je mond valt er gewoon van open, zo bijzonder mooi is alles.

Ook een bijzondere kerk die wij bezochten was de kathedraal van Santa Domingo de la Calzada. Dit is één van de belangrijkste halteplaatsen van de Camino Frances. De plaats dankt haar bestaan aan Domingo de Viloria, een voormalige kluizenaar die zijn leven wijdde aan de pelgrims route. In de kerk worden nog steeds een paar kippen gehouden, hetgeen herinnert aan het wonder van Santa Domingo, één van de populairste legendes van de route.

Vanwege de drukte op de Camino zie je vele mensen, maar kom je eigenlijk minder snel tot een gesprek. Wat ons ook opvalt is het grote aantal mensen dat de Camino meer als vakantieganger loopt dan als pelgrim. Twee Canadese vriendinnen hebben we al een aantal malen gezien en gesproken. Ze kennen elkaar van de plaatselijke kerk. Ze wilden beiden graag de Camino lopen en wisten dit eerst niet van elkaar. Afgelopen winter kwamen ze daar op min of meer “toevallige wijze” achter.

De Camino Frances is de laatste paar jaar zeer populair geworden en zeer druk. We lopen als het ware in optocht naar Santiago. Om te voorkomen dat we geen slaapplek kunnen vinden hebben we besloten om alle overnachtingsplaatsen voor de komende week alvast vast te reserveren. Dat geeft ons minder flexibiliteit om onze etappes aan te passen, maar wel de zekerheid dat we over het algemeen een fatsoenlijke slaapplek hebben. We hebben de afgelopen week hier best wat moeite mee gehad. We mochten soms al blij zijn dat er nog een plekje was in een slaapzaal met stapelbedden. En aangezien wij niet mee doen aan de race om zo vroeg mogelijk te zijn, zijn wij dan veroordeeld om boven op een stapelbed te slapen. Het kost met name Anja toch wel wat moeite om hierop en hieraf te komen. Vandaag is voorlopig de laatste keer dat we op een stapelbed slapen en deze keer kan Anja beneden slapen. De komende week hebben we steeds een kamertje voor ons tweeën, zodat we dit probleem niet meer zullen hebben.

De komende week willen we naar Leon wandelen, een andere bijzondere mooie stad waar we weer een rustdag willen inplannen. Dit is het vlakste deel en ook zeer eenzame deel van onze tocht, waar we vandaag een begin mee hebben gemaakt.

vorige blogvolgende blog