Blog vanuit Bizkaretta

vorige blogvolgende blog

Zondag 01 september 2019, Bizkaretta, Spanje

Deze keer komt het bericht vanuit Spanje. Frankrijk hebben we achter ons gelaten. We hebben een begin gemaakt met de meest bekende pelgrimsweg, de Camino Frances, die vanaf St Jean Pied de Port naar Santiago de Compostela loopt. We verblijven vandaag in een kamer met eigen badkamer in een klein pension. Dat is pure luxe na de Spartaanse overnachting van de afgelopen nacht.

Gisteren was de grote dag dat we de oversteek over de Pyreneeën maakten, de beruchte etappe van 25 km vanaf St Jean Pied de Port naar Roncesvalles met in totaal 1350 meter omhoog. Het was gisteren een “rat race” naar een bed in Roncesvalles. Het bleek dat wij precies op tijd waren voor de laatste bedden. Anderen die later aankwamen moesten zich per taxi laten vervoeren naar een volgende plaats voor een overnachtingsplek.

We hadden nog een dag extra rustig aangedaan om ervoor te zorgen dat Anja’s been beter was voordat we deze horde namen. We zijn gisterenochtend in optocht met vele anderen om zeven uur gaan lopen toen het nog bijna helemaal donker was en we kwamen iets na half vier in de middag aan in Roncesvalles, zeker een paar uur eerder dan we hadden verwacht door de uitstekende vorm waarin Anja verkeerde. Het was werkelijk een prachtige tocht. Heel bijzonder was dat we na zo’n zes kilometer lopen boven de laaghangende bewolking uitstegen. Deze bleef verder de hele dag in de dalen hangen. We hadden daarom wel heel bijzondere en fantastische uitzichten, waarvan we een paar foto’s hebben bijgevoegd.

In Roncevalles werden we opgevangen door een groep Nederlandse vrijwilligers en werd ons een bed toegewezen. Het was in een van de overloop slaapzalen bij grote drukte. Die waren oud, vies, warm en bedompt. We zaten met zo’n 20 personen in een overvolle slaapzaal met stapelbedden. Goed slapen was er niet bij. We hebben besloten om de komende tijd niet mee te doen met de “rat race” voor de goedkope publieke slaapgelegenheden in de officiële etappe plaatsen, die we toch niet van alle jongeren zouden winnen, maar meer te kiezen voor private onderkomens in tussenliggende dorpjes, zodat we de Camino kunnen lopen zoals het hoort, namelijk in alle rust.

De laatste dagen in Frankrijk liepen we door Frans Baskenland. Het viel ons op dat in deze streek de huizen en ook kerken veelal wit waren. We merkten ook heel sterk dat de inwoners zich meer Bask dan Frans voelden. In een van onze overnachtingsplaatsen kwam dit wel heel sterk naar voren. Het avondeten werd ingeluid met een aperitief. Maar voordat we die konden drinken, ging de eigenaar eerst enkele Baskische liederen zingen en moesten we die mee gaan zingen. Ook werd het een en ander over de Baskische geschiedenis verteld. Vanzelfsprekend kregen we een Baskische maaltijd. De avond werd afgesloten met het opnieuw zingen van liederen met een nationalistisch tintje.

Ook de afgelopen week hadden we weer vele ontmoetingen. De groep Tsjechen (en ook Slovaken), waar we de vorige keer iets over schreven hebben we weer een aantal malen ontmoet, niet alleen de twee vrienden die we eerst zagen, maar nu ook drie anderen. We schreven in het vorige bericht al iets over de vriend die onderweg overleden was. We hoorde nu dat die vriend spierdystrofie had. En dat deze tocht vanuit Tsjechië heel bijzonder voor hem geweest was. Alhoewel het heel verdrietig was dat hun vriend onderweg overleden was konden ze toch vrede hebben met zijn overlijden vanwege de ernstige situatie waarin hij verkeerde.

Nu we op de Camino Frances lopen is het veel internationaler geworden. Bijvoorbeeld gisteren tijdens het eten zaten we bij Amerikanen een Australiër en een Ukranier aan tafel. Vandaag hebben wij onderweg gesprekken gehad met twee Canadese vrouwen en twee mannen uit Slovenië. Velen die wij tegenkomen vinden het wel bijzonder dat wij zo’n lange tocht vanuit Zwitserland naar Santiago maken.

Morgen vervolgen we onze weg naar de favoriete stad van voornamelijk Gijs, Pamplona. Maar we zullen niet in het juiste tijdstip van het jaar zijn om iets mee te krijgen van het meest bekende spektakel van deze stad.

vorige blogvolgende blog