Doetinchem – Doesburg (18,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 7 maart 2020: Doetinchem – Doesburg (18,5 km)

Op een mooie zaterdag in maart hebben we de tweede etappe van het Graafschapspad gelopen. Tussen heel veel wisselvallige dagen in hadden we eindelijk weer eens een mooie vrij zonnige dag en zo’n 10 graden. We hebben deze etappe samen met Maarten en Marga gelopen. Om half negen vertrokken we van huis en zijn we eerst naar het eindpunt in Doesburg gereden. Op de parkeerplaats, Koepoortwal, konden we de auto gratis parkeren. Vanaf dit punt zijn we met de bus naar ons beginpunt in Doetinchem gereisd.

Tegen tien uur begonnen we aan onze etappe. Het eerste gedeelte ging langs een vrij drukke straat richting het centrum van Doetinchem. We liepen over de winkelstraten dwars door het centrum heen. We vonden het centrum niet bijzonder, zeker niet het mooist gedeelte van de etappe. Vanaf het centrum liepen we naar de stadstuin. We gingen er even in om van de eerste signalen van het voorjaar te genieten. Via een parkje en een straat kwamen we in een volgend parkje, waar we een paar hele oude grillige beuken met dikke stammen bewonderden.

We moesten nog even over een wat drukkere verkeerstraat langs het ziekenhuis op, voordat we Doetinchem verlieten en onze weg door veel rustiger gebied over onverharde wegen konden vervolgen. Bij het kasteel keken we nog even de oprijlaan op. Daarna bereikten we algauw een bosgebied, met tussendoor enkele landerijen, het landgoed Hagen. Het was hier mooi lopen en gelukkig niet al te modderig, ondanks de vele regen van de laatste tijd.

Op een gegeven moment zag Maarten het heel scherp. Het duurde even voordat onze wederhelften dat ook deden. Iemand had zijn bril met slechts één glas erin in een boomtak laten hangen. Omdat deze ons toch niet goed paste hebben we de bril maar laten hangen. Bijna aan het einde van het bosgebied zagen we een mooi bankje half in de zon om even te rusten en de inwendige mens te versterken.

Na deze vroege lunchpauze gingen we verder over de brede weg, die langs een volgende mooie picknickbank geheel in de zon leidde. Toch waren de meesten van ons blij dat we op de vorige bank gerust hadden vanwege een sterke geur vanaf het boerenland. We kwamen weer in een volgend bosje. Hier was het erg nat, totdat we de Wrange Bult op moesten. Daarna ging het weer naar beneden en liepen we volgens één van de wandelaars langs een verstikkend struikgewas.

We liepen buiten het dorpje Hummelo langs door afwisselend bos en landerijen. Na Hummelo liepen we over mooie smalle bochtige paadjes, die soms wel wat modderig waren. Daarop volgde weer een brede weg naar het volgende plaatsje Hoog-Keppel. Dit was een heel stil dorpje met een mooi kerkgebouw. Na dit dorpje gingen we weer het bos in. We hoopten hier een bankje te vinden voor onze volgende rustpauze. Maar ons geduld werd op de proef gesteld. Pas in het volgend dorpje Drempt was weer een picknickbank op een speelplaatsje. Het was hier wel heerlijk in de zon.

Vanaf deze rustpauze was het niet ver meer naar Doesburg. Onderweg zagen we een aantal stoere jonge jongens. De kleinste onder hen zat met blote voeten op zijn loopfietsje en dat was volgens hem helemaal niet koud. Een kilometer verderop bereikten we de stadswallen van Doesburg. Het pad ging over een afstand van wel bijna twee kilometer over de stadswallen. Dit was toch wel het mooiste deel van de hele etappe.

Op het laatst liepen we nog even langs de IJsselkade. Het water van de IJssel stond heel hoog. De uiterwaarden waren ondergelopen. Met de laagstaande zon over het water was dit een heel mooi gezicht. Daarna liepen we weer terug naar de auto en kwam zo een einde aan een mooie wandeldag.

vorigevolgende