Frahan – Bouillon (17 km)

vorigevolgende

Woensdag 4 juli 2018: Frahan – Bouillon (17 km)

We hebben prima geslapen in ons kamertje. We werden wakker door het onweer. Er kwam een flinke stortbui die alles heerlijk opfriste. Om half negen zaten we aan ons eerste klas ontbijt, een pluim voor de gastheer. We ontbeten onder het genot van een ouderwetse grammofoonplaat met Amsterdamse liedjes uit grootmoeders tijd. Dat verried meteen ook duidelijk de afkomst van onze gastheer, die de Amsterdams drukte verruild had met de stilte hier langs de Semois.

Tegen half tien vertrokken we. Inmiddels was het weer droog en de warme zon scheen al weer volop. Toch was het gelukkig niet zo heet als de vorige dag. Het was hier een prachtige omgeving, die extra opgefleurd was door de regen en waarin nog de laatste mistflarden hingen. We verlieten al snel weer de gebaande wegen en staken de Semois over via een bruggetje. Vanaf hier ging het omhoog door het bos, maar niet zo steil als de vorige dag.

Aan het einde van het bos bereikten we Rochehaut. We hebben hier even gezeten op een bankje om te genieten van de mooie uitzichten en ons in te smeren tegen de zonnebrand. Na deze korte pauze liepen we verder richting het centrum van Rochehaut. We hadden hier een prachtig uitzicht over de Semois, Frahan en de crêtes van Frahan. Het was hier toch wel weer behoorlijk warm.

Nadat we Frahan gepasseerd waren, moesten we nog steeds een heel eindje in de zon lopen totdat we het bos weer bereikten. Hier ging het weer naar beneden naar de rivier, eerst langzaam en tegen het einde toch nog even heel steil. We liepen ruim een kilometer langs de rivier op, maar op een gegeven moment gingen we toch weer langzaam omhoog. We moesten goed op letten op een punt waar het pad dicht bij een veel breder pad kwam. We moesten even een paar meter steil naar beneden doorsteken om daarna weer het smalle pad omhoog te kiezen. De stijging was niet lastig. Op een gegeven moment kwamen we in een open veld en bredere paden en zelfs verharde wegen.

Aan het begin van het gehucht Botassart was een mooie picknickplaats langs de weg. Daar hebben we gerust en onze lunch gegeten. Hierna weer door het bos naar beneden naar de rivier. We moesten de rivier nu voor een aantal kilometers volgen over een vrijwel vlakke weg. Dat was de eerste keer dat we sinds Monthermé zo lang op een vlak stuk liepen. Hoe verder we richting Arlon lopen, hoe vlakker het zal worden. Eerst waren er nog veel bomen, maar later werd het open. We kwamen langs een paar grote gebouwen. Een er van was een klooster. De kloostertuin was met een lange muur afgezet, waar de weg langs liep. Ook waren hier een groot aantal mooie kleine kapelletjes met één van de gebeden van het onze vader op een kustzinnige manier uitgebeeld.

Na het klooster waren we al dicht in de buurt van Bouillon, maar de GR16 liep via een flinke omweg. We moesten weer een flink stuk omhoog, eerst steil en daarna vlakker. Aan het einde van de klim volgde er nog een min of meer vlak stuk tot de uitzicht toren, waar je over Bouillon kon uitkijken. Wij zijn de uitzicht toren niet ingegaan. We hebben hier wel even gerust en nog wat gegeten om de inwendige mens te versterken.

Na de rustpauze moesten we naar beneden gevolgd door een vlak stuk en daarna toch weer wat omhoog. Zo af en toe hadden we mooie doorkijkjes over Bouillon. Op het laatst volgde er nog een steile afdaling naar de rivier over zigzagpaadjes. We staken hier de rivier over. We moesten nog een heuvel over om aan de andere kant van Bouillon te lopen. We liepen omhoog via een trap langs het kasteel op. Dan meteen weer naar beneden naar de rivier die hier via een flinke omweg ook weer langskwam. Nog even een klein stukje lopen en we waren in het hotel wat we gereserveerd hadden.

Het hotel was wel wat gedateerd. Ook was het warm, dus moesten de ramen open en steeg het geluid van de stad duidelijk op naar onze kamer. In de avond nog wat rond gelopen om een restaurantje uit te zoeken. Er was niet al te veel keus wat ons aanstond. Uiteindelijk hebben in het hotel gegeten, waar de bediening nou ook niet helemaal eerste klas was. Na het eten maakten we een ommetje, maar we maakten toch vrij snel rechtsomkeert vanwege toch weer een buitje. We hebben nog wat tv gekeken en zijn daarna gaan slapen.

vorigevolgende