Wolfheze – Schaarsbergen (11,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 21 april 2018: Wolfheze – Schaarsbergen (11,5 km)

Op en prachtige zomerse zonovergoten dag (23 graden) in april volgde de derde etappe van 2018. Door de warmte van de afgelopen weken was het volop lente in de natuur. Het was net alsof de natuur met een bruidskleed was omhangen. De eerste wandelaars waren er daarom al vroeg bij, want ze hadden er veel zin in. Ook deze keer mochten we weer twee nieuwe wandelaars begroeten die voor het eerst meededen. We waren met 16 personen. Inmiddels realiseerden de deelnemers zich dat we het einde van het Veluwe Zwerfpad naderen.
In juni volgt er nog een etappe door het Plan en Wambuis gebied, waarna we in september het laatste stukje van het Veluwe Zwerfpad hopen te lopen, maar we gaan daarna door voor een nieuwe ronde over de Veluwe.

Na koffie en thee en een dagopening vertrokken we voor onze etappe richting het zuiden van de Veluwe. Het einde van de etappe was bij de ingang naar de Hoge Veluwe in Schaarsbergen. Daar lieten we vier auto’s achter. Daarna reden we door naar het beginpunt van de etappe bij het Bilderberg hotel net buiten Wolfheze. Nadat deze en gene zich met de creme of olie zich beschermd had tegen zonnebrand, begonnen we aan een hele mooie afwisselende etappe.

Bij de parkeerplaats van het hotel verlieten we de gebaande wegen en belandden we op een ietwat geaccidenteerd pad met daarnaast enkele sprengen. We genoten volop van het ontluikend lentegroen in dit heuvelachtig gebied. De paden waren erg bochtig, zo af en toe behoorlijk oneffen en soms even flink omhoog of naar beneden, kortom we vielen met de neus in de boter. Maar een stukje verder werd het weer vlakker en volgde er rechte en brede paden, een prima gedeelte voor de wat diepere gesprekken.

Aan de rand van een klein heidegebiedje kwamen we langs het eerste fraai gelegen ven van de dag. Dat betekende eventjes stilstaan en genieten van deze plek. Nadat we dit heideveld weer verlaten hadden volgde er een gedeelte met lange rechte paden en wegen, eerst nog door het bos en daarna door Oosterbeek. We staken de spoorlijn van Arnhem naar Utrecht over via een viaduct. Er volgde nog eventjes een stukje asfaltweg.

Niet veel verder boog het Veluwe Zwerfpad af naar het noorden richting de militaire begraafplaats Airborne. Deze begraafplaats was ter nagedachtenis aan de vele slachtoffers van de mislukte operatie Market Garden tijdens de tweede wereldoorlog. De begraafplaats lag er heel mooi en verzorgd bij. Aan de achterkant van de begraafplaats was een mooie plek om te lunchen. We konden daar heerlijk in het gras zitten. Het was mooi om te zien hoe het grootste deel van de groep zich zeer gedisciplineerd in een keurige rij opstelde.

Na onze lunch passeerden we eerst nog enkele landerijen, waarna er weer een stuk bos volgde. Het ging hier gestaag omhoog, waarna er niet veel verder weer een afdaling volgde. We staken de zeer drukke N224 over bij een stoplicht. We passeerden enkele mooi gelegen huizen, waarbij er een was met een zeer mooie natuurlijk vijver. Iets verder kwamen we langs een wel heel idyllisch gelegen ven. Dat was een goed punt om even stil te staan, te genieten en een aantal plaatjes te schieten.

We passeerden het mooi gelegen terras van Groot Warnsborn, maar ja de wandelleider vond het helaas nog niet het goede moment om te rusten. We liepen verder langs een fraai pad naar de volgende vennetjes. Daar ontdekte een van de wandelaars niet ver van het pad een stilstaande reiger. We namen de tijd om te proberen om de vogel zo groot mogelijk op de foto te krijgen. Dat lukte prima. Ook de andere wandelaars hebben de tijd genomen om deze vogel te bewonderen. De reiger bleef gelukkig roerloos zitten. Na een volgend ven ging het weer het bos in. Bijna gingen we hier even fout, maar een zeer oplettende wandelaar ontdekte dit nog juist op tijd.

Het kon op deze dag niet op, want er volgde opnieuw een mooi stuk door een heidegebied. Daarna was het niet ver meer naar het eindpunt. We wilden de etappe gezellig afsluiten op het terras van pannenkoekenhuis Den Strooper. Helaas was de service onvoldoende en wilden ze niet individueel afrekenen. We besloten daarom dit terras meteen weer te verlaten en op de terugweg naar de auto’s bij het startpunt naar het restaurant in Wolfheze te gaan.
Daar was de bediening prima en hebben we gezellig gezeten ter afsluiting van een fantastische wandeldag.

vorigevolgende