Renkum – Wolfheze (12,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 24 maart 2018: Renkum – Wolfheze (12,5 km)

We werden in de ochtend wakker met veel bewolking maar gelukkig wel zachter. Het beloofde voor degenen die deze dag mee zouden gaan een prima wandeldag te worden.
We hadden deze keer heel veel afzeggingen om zeer diverse redenen. Een van de deelneemsters moest plotseling naar het ziekenhuis vanwege een bloeding in het oog, maar gelukkig gaat het alweer beter. Een andere deelneemster kan vanwege haar fysieke gesteldheid helaas niet meer mee wandelen. Als groep hebben we aan beiden een kaartje gestuurd. Uiteindelijk waren we deze keer met tien personen.

Na de koffie, thee en een versnapering hadden we een korte dagopening. Daarna zijn we vertrokken voor onze etappe. Ook deze keer was het een behoorlijk stukje rijden. We gingen weg met een bewolkte lucht, maar op een gegeven moment begon het op te klaren en kwam de zon er door en zo werd het echt perfect wandelweer. We lieten twee auto’s achter bij het eindpunt om daarna door te rijden naar het beginpunt.

Om 11 uur vertrokken we vanaf het Informatie Centrum de Beken. We liepen eerst een stukje door het bos. Daarna volgde een lang stuk door open en rustig gebied langs een lange rechte weg. Kortom een perfect gedeelte voor vergezichten en diepe gesprekken. Daarnaast konden we met volle teugen genieten van de warme lentezon.

Op een gegeven moment boog de route af in oostelijke richting. We gingen door een hek dat ons naar een ruig grasland leidde. We werden gewaarschuwd dat we dit gebied op ons eigen risico betraden en dat we de nodige afstand moesten bewaren met de grote grazers. Maar dat was in ons geval geen probleem want ze waren in de verste verten niet te zien.

Na dit weidegebied volgden er onverharde paden en wegen door meest open gebied richting Wolfheze. De eersten begonnen te voelen dat de energie opraakte en wilden graag een lunchpauze inlassen. Helaas waren er langs dit gedeelte van de route geen zitbanken of picknicktafels te bekennen. Dan maar even tegen een bosrand in de luwte en in de zon een korte staande rustpauze.

Na deze pauze liepen we al snel Wolfheze binnen. We liepen over het terrein van de psychiatrische inrichting naar het station van Wolfheze en verlieten daarna al snel het dorp weer. Eerst volgde er een stukje over een druk fietspad, waarna we door een prachtige beukenlaan kwamen. Door het bos, vlak langs de A50 liepen we naar het wildviaduct. Hier staken we de A50 over en bereikten we het Wolfhezerheide gebied. Dit was een bijzonder mooi stuk van de etappe. Aan het begin van het heidegebied bij een kleine helling was een prachtige rustplaats, heerlijk in de zon. Hier hebben we uitgebreid gezeten en verder geluncht.

We hadden hier eigenlijk wel de hele middag kunnen blijven, maar ja op een gegeven moment was het toch weer tijd om verder te gaan. We liepen nog een stuk over de heide en bereikten daarna de rand van het bos. Hier liepen we even een stukje langs. Toen volgde de volgende verrassing. We kwamen bij een idyllisch heuvelachtig sprengengebied. Het water was zeer helder. Via een bochtig pad passeerden we een aantal bruggetjes. Op het laatst kwamen we weer in het bos terecht voor de laatste kilometer van onze mooie wandeltocht.

Vanaf de parkeerplaats bij het eindpunt zijn we gezamenlijk teruggereden naar Wolfheze. Daar hebben we vlakbij het station bij het plaatselijk pannenkoek restaurant heerlijk op het zonnig terras gezeten om zo de etappe af te sluiten met iets te drinken. Een aantal wilde daarbij graag ook nog de lokale keuken keuren en die bleek geheel aan de verwachting te voldoen. Dat was een mooie afsluiting van een mooie gezellige wandeling op een fraaie lentedag.

vorigevolgende