Plank en Wambuis – Renkum (11 km)

vorigevolgende

Zaterdag 24 februari 2018: Plank en Wambuis – Renkum (11 km)

Op een prachtige zonnige zaterdag in februari begonnen we aan ons vijfde wandeljaar over de Veluwe. Ook vandaag mochten we weer een nieuwe wandelaar welkom heten. We startten dit jaar met een flinke gezellige groep van 16 personen. Dit was ondanks het feit dat enkelen zich helaas moesten afmelden vanwege griep en wellicht enkele anderen zich lieten afschrikken door het koude weer. Maar de kou viel erg mee. De zon verwarmde ons en we hadden de wind in de rug.

Al voor half tien arriveerden bij ons de eerste wandelaars, die er weer erg veel zin in hadden.
Na een beker koffie of thee volgde een korte dagopening, waarin we nog even stil stonden bij de lijdenstijd en het overlijden van de evangelist Billy Graham en de betekenis die hij heeft gehad heeft voor het verkondigen van het evangelie. Na deze dagopening vertrokken enkele chauffeurs om een aantal auto’s bij het eindpunt in Renkum achter te laten, terwijl de overigen een kwartiertje later vertrokken naar het beginpunt bij het restaurant Plank en Wambuis.

Om elf uur waren we klaar voor de start. We gingen meteen het bos in. Het bos was niet dicht, dus we kregen de zon heerlijk in ons gezicht. Eerst liepen we nog langs een breed pad. Daarna kwamen we al snel op een smaller pad. Het was hier even glibberen vanwege sneeuw en ijsresten. Het was gezellig om elkaar weer zo te ontmoeten. Nadat we onder de A12 doorgelopen waren volgde er een lang recht pad door het bos. Ook in de winter heeft het bos een bepaalde schoonheid, kale boomstammen afgewisseld met dennenbomen, waardoor de lage zon doorheen schijnt.

Na een kilometer of vijf wandelen moesten we even ploeteren door het mulle zand langs de spoorlijn. Een stukje verder staken we de spoorlijn over. Daar stonden twee picknickbanken in de volle zon, maar helaas ook in de wind. Aangezien er nieuwe energie nodig was voor de rest van de wandeling, besloten we hier toch even een pauze te nemen. We konden hier net met z’n allen zitten. Het leek wel op ons gemaakt.

Na onze lunchpauze begonnen we aan het tweede gedeelte van onze wandeling over een totaal ander soort pad. We liepen eerst even door een wat opener gebied. Na weer een stukje bos passeerden we het Nivon huis de Bosbeek. Iets verder kwamen we langs de bronnen van de Bosbeek/Molenbeek. Het laatste deel van de route was een kronkelige afwisselende route met idyllische plekjes langs de Molenbeek afgewisseld met bos en enkele landerijen. Op een gegeven moment werd het meer een survival tocht, waarbij we over omgewaaide bomen moesten klimmen. Vlak voor het einde van de etappe kwamen we langs een heuvel. Een van onze wandelaars, die juist met pensioen was, wilde ons graag even laten zien hoe jeugdig hij nog was, want de heuvel werd met een felle sprint beslecht.

Nog even een klein stukje lopen. Om twee uur bereikten we ons eindpunt bij het bezoekerscentrum “De Beken”. Hier was ook een gezellig restaurant om gezamenlijk deze etappe af te sluiten onder het genot van een consumptie.

vorigevolgende