Garderen – Kootwijk (9,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 18 februari 2017: Garderen – Kootwijk (9,5 km)

Na enkele maanden winterstop hadden we er weer echt zin in. Het was een bijzondere dag, want het meest trouwe deelnemers echtpaar, was precies op deze dag 40 jaar getrouwd! Dat moest uiteraard gevierd worden. Tegen half tien kwamen de wandelaars in grote getallen aan, uiteindelijk 20 wandelaars, waarvan er drie voor de eerste keer kwamen, een uitstekend begin voor het nieuwe jaar. Het was weer een gezellig weerzien en de nieuwe wandelaars werden meteen in de groep opgenomen.

Het bruidspaar had voor taart gezorgd. Daar hebben we van gesmuld. Na een korte dagopening hadden we nog een verrassing voor het bruidspaar, een mooie bos bloemen en een kaart die we allemaal getekend hadden, Daarbij was ook nog een dikke knuffel van een echtpaar dat deze keer niet mee kon lopen omdat ze op dit moment in het buitenland waren.

Daarna was het weer tijd voor vertrek naar de wandeling. Een groep chauffeurs reed met een aantal auto’s naar het eindpunt in Kootwijk om daar de meeste auto’s achter te laten en dan door te rijden naar het beginpunt. De overigen gingen in enkele auto’s meteen naar het beginpunt in Garderen. Iets na half elf stonden we klaar voor vertrek. Het was een bewolkte dag met weinig wind en temperaturen ruim boven nul, kortom een heerlijke dag om te wandelen.

Al snel verlieten we Garderen. We kwamen eerst langs de molen. Daarna liep de eerste paar kilometer over stille asfaltweggetjes door de landerijen en langs enkele oude boerderijen. De bomen waren vanzelfsprekend nog helemaal kaal, maar dat heeft ook zijn charme. Enkele bogen naar elkaar toe en leken met elkaar in gesprek te zijn. Ook onderling was het weer als vanouds met vele gesprekken.

Nadat we de weg van Voorthuizen naar Apeldoorn overgestoken hadden ging de route plotseling het bos in. We liepen er min of meer kris kras doorheen, dat gevoel hadden we tenminste. We passeerden nog een huis aan de rand van het bos echt in het niemandsland.
Daarna gingen we steeds dieper bos in. Inmiddels begonnen de eerste aan een rustpauze te denken. We kwamen hier de nodige mountainbikers tegen hier de paden toch want onveiliger maakten. Maar we liepen nog even een stukje door totdat we bij een opener stuk kwamen met afwisselend bos en heide.

Er waren helaas geen banken om op te zitten. Dus aten we deze keer staande onze lunch. Daarna vervolgden we onze weg weer. Het was hier prachtig om te lopen. Zo af en toe ging het langs heel smalle kronkelende paadjes met enkele kleine heuveltjes. Daardoor verloren we elkaar soms even uit het oog. Maar dan lasten we even een neutralisatie punt in, zodat we dan weer gezamenlijk verder konden.

Een enkele wandelaar herkende dat we weer op bekend terrein waren, want de laatste paar kilometer liepen over dezelfde route als de allereerste etappe, maar dan in tegenovergestelde richting. We gingen onder de snelweg door en even verder staken we de spoorlijn van Amersfoort naar Apeldoorn over. Gelukkig was deze eerste etappe niet al te ver zodat we de gelegenheid hadden om weer wat in conditie te komen voor het nieuwe wandelseizoen.

Ook het laatste deel van de etappe naar Kootwijk was mooi en bij het eindpunt hadden de keuze uit twee restaurants. We besloten deze keer een ander uit te proberen dan de degene waar we op de eerste wandeling op het terras hebben gezeten. Het was een gezellige afsluiting van deze etappe.

vorigevolgende