Tiel – Dodewaard (24 km)

tiel - dodewaard (1)
tiel - dodewaard (2)
tiel - dodewaard (3)
tiel - dodewaard (6)
tiel - dodewaard (8)
tiel - dodewaard (12)
tiel - dodewaard (19)
tiel - dodewaard (31)
tiel - dodewaard (33)
tiel - dodewaard (34)
tiel - dodewaard (38)
tiel - dodewaard (39)
tiel - dodewaard (40)
tiel - dodewaard (41)
tiel - dodewaard (43)
tiel - dodewaard (46)
tiel - dodewaard (53)
tiel - dodewaard (57)
tiel - dodewaard (59)
tiel - dodewaard (60)
tiel - dodewaard (63)
tiel - dodewaard (64)
tiel - dodewaard (65)
tiel - dodewaard (66)

Zaterdag 26 maart 2016: Tiel – Dodewaard (24 km)

Het was bijna een half jaar geleden dat we een etappe van het Grote Rivierenpad gelopen hadden. Op deze zaterdag voor Pasen was het een prachtige zonnige dag, maar eerst nog wel aardig fris en aardig wat wind. Maar in de loop van de dag begon het op beschutte plekken toch aardig lenteachtig aan te voelen.

Deze wandeling hebben we samen met Maarten en Marga gelopen. We zijn vanaf thuis eerst naar het station Hemmen-Dodewaard gereden. Daar hebben we de auto geparkeerd en de trein naar het station in Tiel genomen. Vanaf het station waren we al snel op de route. We begonnen zo rond kwart over tien met onze etappe.

Aanvankelijk liepen we door het centrum van Tiel, waar het wel behoorlijk druk was. We kwamen in Tiel enkele mooie plekken tegen. Na een paar kilometer bereikten we het veer, maar helaas zagen we deze net voor onze neus vertrekken, dus moesten we ongeveer 20 minuten wachten. Aan de overkant aangekomen liepen we verder de dijk op naar het plaatsje Wamel. Vanaf de dijk gingen we even te snel rechtsaf de dijk af het dorpje in, maar daardoor passeerden we wel een prachtig beginnend bloeiende tulpenboom. Even verderop kregen we in de gaten dat we iets buiten de route liepen, maar we vonden deze al snel terug.

Vanuit Wamel gingen we weer de dijk op langs de Waal richting de N233. Daar gingen we met een trap omhoog om zo via de drukke N233 de Waal over te steken. Dat betekende een paar kilometer lang veel lawaai. Aan de overkant van de Waal gingen we weer snel rechtsaf langs een veel rustigere weg. Daar ontmoetten we een ander groepje van 4 wandelaars die een tocht van drie dagen langs het Grote Rivierenpad maakten. Het was inmiddels tijd voor de lunch. Helaas bleef een bankje om op te zitten lang uit. Eindelijk in IJzendoorn was er een speelplaats met een picknickbank.

Nadat onze hongerige magen weer gevuld waren liepen we verder richting Ochten. Daar konden we lezen dat zo’n 20 jaar geleden de rivierdijk bijna was doorgebroken.
Even voorbij Ochten gingen we een stille onverharde weg op met veel plassen. We konden er gelukkig redelijk goed omheen lopen. Enkele kilometers voor Dodewaard kwamen we weer op de verharde dijk. Het was hier helaas behoorlijk druk met heel veel motorrijders die de lentekoorts te pakken hadden. In Dodewaard konden we even van de drukke weg af. Inmiddels begonnen een paar de afstand behoorlijk te voelen, want 24 km is toch wel een hele afstand als je in de winter niet al te veel lange afstanden hebt gelopen.

Net voorbij Hien verlieten we de dijk naar het noorden richting het station Hemmen – Dodewaard, waar we iets na vijf uur het eindpunt van de etappe bereikten. Deze etappe had vele mooie uitzichten over de Waal, maar was verder niet al te afwisselend, ging heel veel over verharde wegen en was zeker niet de mooiste etappe langs het Grote Rivierenpad. Vanaf dit punt zijn we weer naar huis gereden.