Schalkenmehren – Manderscheid (16 km)

Zondag 29 april 2018: Schalkenmehren – Manderscheid (16 km)

Bij het wakker worden zagen we vanuit onze hotelkamer dat er veel wolken waren en plensbuien. We dachten eerst maar eens op de buienradar kijken wat de vooruitzichten waren. De verwachting was dat het tegen half elf beter zou worden. Aangezien de Eifelsteig etappe deze dag niet zo lang was besloten we daarom rustig aan te doen. We namen uitgebreid de tijd voor ons ontbijt. Om tien uur was er nog een stortbui. Daarna werd het droog, kwam de zon er door en konden we genieten van heerlijke temperaturen van iets boven de 20 graden.

Om half elf vertrokken we vanaf ons hotel. Eerst nog even door het centrum van het dorp. Daarna ging het meteen omhoog het dorp uit. Volgens de kaart moesten via een graspad behoorlijk steil de heuvel op. Maar dit graspad was inmiddels afgesloten en de route aangepast. We moesten nu via een omweg over een breder pad veel minder steil omhoog. Daarna volgde een stuk met afwisselend open velden en dan weer een stukje bos over licht geaccidenteerd terrein.

Er dreigde weer een stevige bui te komen, maar het viel erg mee, gelukkig maar een paar druppels. Op een gegeven moment begonnen we met een lange afdaling. Dit ging door tot we bij een mooi gelegen plas kwamen. De zon was net weer door en er was een mooi bankje in de zon, kortom een perfecte plaats voor onze lunchpauze.

Na de lunchpauze toch weer een licht buitje. We waren nu bijna bij het Liesertal. Maar we kwamen daar niet vanzelf. We moesten nog even een steile heuvel op en daarna weer af, voordat we in het Liesertal aankwamen. We staken de rivier over via een klein bruggetje. Daarna liepen we een hele tijd op een breed en bijna vlak pad langs de rivier op. Het was hier heel mooi.

Op een gegeven moment moesten we de Lieser weer oversteken naar de oostkant. Er volgde een stuk met af en toe even korte pittige hellingen langs smalle paadjes gevolgd door weer vlakkere en bredere paden. Soms was er ook even een smal balkonpad langs een vrij steile helling, waar het lastig was om tegenliggers te laten passeren. Hier werden we ook even verrast door een bui, waardoor we de regenpakken even moesten aantrekken. Dit bleek achteraf de enige keer dat we onze regenspullen nodig hadden tijdens deze achtdaagse trip.

Een stukje verder kwam de warme zon weer door. We bereikten een bredere weg en niet veel verder een bankje in de zon, tijd voor onze tweede lunchpauze. Na de pauze ging het licht op en neer totdat we de rivier weer overstaken. Daar rustten we nog even uit op de Duitse “uitrustbank”. Hierna ging het omhoog en volgde er een stuk met soms smalle balkonpaadjes langs de helling.

Bij de ingang van Manderscheid zagen we meteen ons hotel liggen. Dit hotel had Nederlandse eigenaressen. We hadden een kamer op de bovenste verdieping met een mooi uitzicht over de burcht ruïne en over de kerk. Na een heerlijk douche hadden we nog even lekker gerelaxt op een van de balkons van onze kamer. Het was tenslotte nog heerlijk weer met een zonnetje en ruim 20 graden. We hadden half pension besteld, maar omdat wij de enige gasten waren die dat besteld hadden werd ons gevraagd of we in het dorp wilden gaan eten. Dat was voor ons geen probleem, want het was maar een paar honderd meter lopen. We aten bij de Postillion. We waren daar een van de weinige gasten. Na het eten liepen we nog even door het dorp en naar de mooi aangelegde begraafplaats met een prachtig uitzicht over de burcht ruïnes, voordat we teruggingen naar ons hotel.