Kloster Steinfeld – Blankenheim (23,5 km)

Zondag 9 juli 2017: Kloster Steinfeld – Blankenheim (23,5 km)

We hebben prima geslapen in de prachtige kamer. Het ontbijt was in dezelfde grote zaal als waar we de vorige avond gegeten hadden. Na ons ontbijt hebben we nogmaals geprobeerd de abdij/kerk op het terrein te bezoeken. Nu was hij wel open. Het was een van de mooiste en meest rijk versierde kerken die we ooit gezien hebben.

Daarna was het tijd voor vertrek. We hadden nog niet besloten of we een korte etappe naar Nettersheim zouden doen of een lange etappe naar Blankenheim. Deze etappe was wel een stuk vlakker dan de etappes die we tot nu toe gelopen hadden.
Het was een echt broeierige warme dag met een temperatuur van ongeveer 30 graden.

Het eerste stuk ging voornamelijk nog tussen de bomen. Na een paar kilometer lopen hadden we een fraaie terugblik op het klooster. Daarna liepen we over een afwisselend open en bosachtig gebied richting Nettersheim over licht stijgende en licht dalende paden. Toen we in Nettersheim aankwamen liepen we meteen tegen een terras aan. We waren op deze dag 35 jaar getrouwd. Dat moest gevierd worden met koffie en gebak.

We besloten hier om toch nog maar verder te lopen naar Blankenheim. We hebben daar eerst een overnachting geregeld voordat we verder gingen. Dat kostte nog enige moeite om een beschikbare plaats te vinden. Daarna zijn we doorgelopen, opnieuw afwisselend open gebied en bos. Het eerste deel na Nettersheim was niet al te interessant. We liepen een tijd lang dicht in de buurt van de spoorlijn. Op het moment dat we daar vanaf gingen kwamen we door een stukje mooie natuur.

Hierna opnieuw afwisselend open en bos door lichtglooiend landschap. Net voor Blankenheim stuitten we op de Tiergartentunnel. Dit was in het verleden de watervoorziening voor de burcht. Wij moesten hier even over een hevel klimmen en daarna weer afdalen richting Blankenheim. We kwamen Blankenheim binnen bij de jeugdherberg. Wij zagen niet dat we hier rechtsaf moesten maar liepen tussen een grote groep jongeren door naar de jeugdherberg, maar de weg bleek hier dood te lopen. Dus maar weer terug. Waar moesten we nu heen. We liepen eerst langs de verkeerde kant een stuk naar beneden via trappen, maar ook daar liepen we op een dood spoor. Dus maar weer terug. Toen zagen we de aanduiding.

Door dit gedoe en de lange tocht in heet weer sloeg de vermoeidheid bij Anja toe. De afdaling naar Blankenheim was steil met stukken trappen en zeer oneffen bestrating. Blankenheim was een prachtig idyllisch plaatsje. Toen we beneden waren moesten we nog ongeveer 500 meter naar het hotel lopen. Het was absoluut geen aantrekkelijk hotel maar er was tenminste een bed om op te slapen. En we konden ’s avonds buiten zitten. Nadat we ingecheckt waren zijn we teruggelopen naar het centrum van Blankenheim en hebben we daar een pizza gegeten. Daarna zijn we door gelopen naar het Italiaans ijssalon voor ons nagerecht.