Einruhr – Gemünd (21 km)

Vrijdag 7 juli 2017: Einruhr – Gemünd (21 km)

Na een prima nachtrust en heerlijk ontbijt zijn we iets voor negen uur vertrokken. We wilden niet te laat weg, want we zouden in de volle zon vanaf het stuwmeer naar Wolfseifen moeten klimmen. Het boekje waarschuwde dat je dat eigenlijk niet op een hete zonnige dag zou moeten doen. Dat was op deze dag wel aan de hand, zonnig en 30 graden. We besloten om het eerste stuk onderlangs, langs de oever van het stuwmeer te lopen. Dus voorlopig was het behoorlijk vlak, zo’n 6 km, totdat we in de buurt van de stuwdam kwamen.

Het was een prachtige route met mooie uitzichten over het stuwmeer. Gelukkig liepen we dit gedeelte voornamelijk in de schaduw. Bij het stuwmeer moesten we een stuk echt steil omhoog, dus een prima training voor de Alpen, die we later in de zomer wilden gaan lopen. Dit gedeelte was gelukkig ook nog in het bos. Daarna werd het minder steil en volgde er een stuk van enkele kilometers met geen enkele schaduw. Gelukkig was er wel af en toe wat wind. Gelukkig hadden we geen probleem met de hitte.

We passeerden Wolfseifen, een spookdorp waar niemand woonde. Voor de tweede wereldoorlog was dit een echt dorp. Tijdens de tweede wereldoorlog werd dit dorp zwaar gebombardeerd omdat het vlak bij Vogelsang, een voormalig Nazikamp, lag. Na de tweede wereldoorlog werd Wolseifen een verblijfplaats van de buitenlandse militairen die in Duitsland gestationeerd waren. De oorspronkelijke bewoners moesten allemaal vertrekken. In 2005 werd dit militair kamp, waar Belgische soldaten verbleven, opgeheven. Nu zie je er alleen nog maar dichtgetimmerde gebouwen, een troosteloos gezicht.

We zijn ook in de kerk geweest, die inmiddels gedeeltelijk gerenoveerd is, maar nog kaal van binnen. We hebben daar ook even lekker in de schaduw op een picknickbank gezeten voor onze lunch. Daarna hebben we onze weg vervolgd naar Vogelsang. Vogelsang was in 1934 opgericht door de Nazis. In Vogelsang werd het nationaal socialisme onderwezen. Na de tweede wereldoorlog werd Vogelsang door de Amerikanen en Belgen tot 2005 gebruikt als militair kamp. Vanaf Wolseifen was het een behoorlijk afdaling en klim om een dal over te steken en zo Vogelsang te bereiken.

We hebben Vogelsang niet verder bezocht, maar zijn doorgelopen richting Gemünd.
We gingen opnieuw een dal in, het laatste stuk over lange trappen naar beneden om vervolgens meteen weer omhoog te gaan. Bovenop kwamen we weer in de weiden en volgde er weer een stuk hete zon. Aan het begin van een dorpje, gingen we weer terug richting de rivier over een lange maar niet steil afdaling. Daarna liepen we steeds vrij dicht langs de rivier tot het centrum van Gemünd. We kwamen nog langs de jeugdherberg, die geheel afgebroken was en opnieuw opgebouwd zou worden.

Het ging goed met Anja. Dit was sinds haar val voor het eerst een etappe van zo’n 20 kilometer met daarbij een flink aantal heuvels en volle bepakking. Dat gaf ons weer het vertrouwen dat we later in de zomer onze weg op de GR5 zouden kunnen vervolgen. We hadden voor de verandering een luxe hotel. We hebben gekeken waar we de volgende dag zouden kunnen verblijven. Dat was een uitdaging. Volgens booking.com was er geen plaats meer in het klooster van Steinfeld en was een ander nabij hotel dicht vanwege vakantie. Toen hebben we maar opgebeld en er bleek toch nog plaats te zijn. ’s Avond zijn we naar het centrum van Gemünd geweest en hebben daar op een terras buiten pizza gegeten.